Inspiratie

29 januari 2012 door Simone | Laat een bericht achter

Ik ben een ontzettend eigenwijs nest. Zo, dat is eruit. :) Ik vind het fijn om zelf het wiel uit te vinden, ik houd wel van een beetje controle en alles moet vooral persoonlijk en eigen zijn. Zo werk ik ook als fotograaf. Natuurlijk luister ik goed naar de wensen van het bruidspaar en kan ik die vertalen in foto’s die zij mooi vinden. Maar ik keek daarbij tot nu toe weinig naar anderen fotografen.

In het contact dat ik met andere (bruids-)fotografen heb, kwam het regelmatig aan de orde: welke fotografen ze volgen, van wie ze steeds alle blogs lezen die verschijnen, door wie ze geïnspireerd raken. En ik kon daarover nooit zo goed meepraten. Ach, natuurlijk, er zijn veel goede Amerikaanse bruidsfotografen maar het feit dat ze vaak enorm veel geld verdienen met hun bruiloften staat me op de een of andere manier tegen. Jaloers? Wellicht. :) En ik heb er ook het geduld niet zo voor: speuren op Google, foto’s kijken bij een ander, blogs lezen. Ik ben altijd wel met iets bezig en om daar nu echt de tijd voor te nemen, nee, dat deed ik eigenlijk nooit.

Half januari vond er in Maarssen een groot bruidsfotografen-evenement (Wordfeud anyone?) plaats. Een dag van netwerken, uitwisselen, albums bekijken en er werden ook workshops gegeven. Al weken van tevoren kon je je daarvoor inschrijven en ik weet nog dat ik dacht: ‘oh dat fotografenstel! Die wil ik wel eens in het echt bekijken’. En zo schreef ik me in voor een workshop poseren. Als een echte kritische puber dook ik ergens achterin de zaal, armen verdedigend over elkaar, weg achter een grote collega. ‘Overtuig mij maar eens’ snoof ik. De workshop begon met een filmpje met foto’s door het stel geschoten op een lekker muziekje. Muziekje: niks mis mee. Maar die foto’s… ja hallo, zo kon ik het ook! Alleen maar bruiden die zo model hadden kunnen zijn. Tuurlijk. Blauwe luchten, stralende gezichten. Alsof het in Nederland nooit regent… tsk.

De presentatie begon. Vol kwinkslagen en grappen vertelde het duo over hun manier van werken, de interactie die ze met hun bruidsparen hebben, de flow die ze met ieder bruidspaar opnieuw proberen te bereiken, de improvisatie die keer op keer geweldig uitpakt omdat ze weten wat ze doen. In de eerste tien minuten siste ik nog een paar kritische opmerkingen naar de fotograaf naast mij. Maar al snel werd ik stil. Ik werd gegrepen. Ik kon me helemaal voorstellen hoe dat met een bruidspaar zou gaan want met mij gebeurde hetzelfde: ik hing aan hun lippen, vond het geweldig wat ze lieten zien maar raakte ook geïntrigeerd door hun manier van interactie en werken. Aan het einde van de presentatie vroeg een van de toehoorders of het filmpje van het begin nu, met de verhalen en kennis uit de workshop, nogmaals kon worden vertoond. En ik keek echt volledig ánders. De foto’s grepen me. Zo wil ik ook werken, dit past bij mij!

Diezelfde avond liet ik aan mijn vriend op de iPad hun website zien. Nee, ik ga het zeker niet kopiëren want ik ben Simone en dat is altijd anders dan wat zij doen. Maar ik ben wel oprecht geïnspireerd geraakt. En ik kan je vertellen: voor een eigenwijs nest als ik ben is dat behoorlijk bijzonder!

Hieronder drie van hun foto’s (met toestemming uiteraard), die ik echt waanzinnig mooi vind. De sluiers, de manier waarop ze de ruimte gebruiken. De foto’s ademenen een sfeer van rust en vrijheid die ik prachtig vind. Wie ze zijn? Sassen en Verstraaten!

 

 

 

Bruiloft Dominique & Mark

26 januari 2012 door Simone | 1 Comment

Toen ik nog studeerde (dat is dus al heel erg lang geleden…) ging ik ooit eens op vakantie met een groepje vrienden in de categorie ‘zwaan-kleefaan’. Je kent dat wel: van die gaat er nog een huisgenoot mee en die heeft dan nog weer een vriend en van weer een ander haakt het zusje aan. Uiteindelijk kampeerde we een week met z’n allen in Drente in de bossen, waar we werden vermaakt met allerlei kunstzinnige workshops. Een van de mensen in de groep was Mark. Echt intensief contact hadden we niet maar door de jaren heen kwamen we elkaar nog wel eens tegen en deze tijd van social media linkten we dan ook op Linkedin en Facebook. En zo wist Mark dat ik intussen een eigen bedrijf had als fotograaf.

In november kreeg ik dan ook een mail. Mark zou gaan trouwen en of ik wellicht beschikbaar was als fotograaf? Leuk! En dus ontmoetten we elkaar bij Mark thuis waar ik kennismaakte met zijn aanstaande Dominique, dochter Meike en een lieve hoogbejaarde poes. Ook met Dominique was er gelukkig al snel een klik. Hun bruiloft zou niet al te uitbundig worden, maar gezellig en intiem en – en dat vond ik persoonlijk dan weer extra leuk – in Leiden! Ik heb mijn hele studietijd en nog een tijdje erna in Leiden gewoond en ook al woon ik nu al ruim elf jaar in Den Haag, ik mis Leiden nog steeds. De grachten, de burcht, de hortus, de vele eetcafeetjes, de studentensfeer. En natuurlijk het prachtige oude stadhuis.

Vorige week was het zover. Toen ik ‘s ochtends wakker werd, kletterde de regen tegen de ramen en ik vreesde het ergste voor de rest van de dag. Maar toen ik net na de middag in Leiden arriveerde was de stortregen al veranderd in een beetje miezer en het zou zelfs nog droog worden met een heerlijk zonnetje! Dominique was bezig met de laatste voorbereidingen aan haar uiterlijk. Zelden heb ik een bruid gezien die zo relaxed en ontspannen was vlak voor het grote moment. Super! Nadat Mark haar had opgehaald (‘wow wat ben je mooi, oh je bent écht heel erg mooi! Jee, oh.. ik ben er stil van…’) reden we naar de hortus voor wat foto’s omdat het buiten voor de strapless jurk van Dominique toch wat aan de koude kant was. Wat een boel herinneringen heb ik daar zelf ook liggen zeg, en wat leuk om daar dan nu een bruidsreportage te mogen maken.

In de kas hebben we een korte reportage gemaakt. Mark en Dominique zijn beiden niet zo van het uitgebreid poseren, dus genoeg foto’s om te laten zien hoe blij en verliefd ze waren en hoe mooi ze eruit zagen en terug naar huis. Daar was inmiddels de hele familie gearriveerd en gezamenlijk togen we naar het stadhuis. Wat een heerlijk licht heeft dat! Een grote, prachtige hal die in open verbinding staat met de trouwzaal en waar het bruidspaar langzaam door naar voren loopt, terwijl de gasten in de trouwzaal op hen wachten: geweldig! Maar ook het licht en de aankleding in de trouwzaal zelf zijn heel mooi en sfeervol.

Na de ceremonie en een groepsfoto op de trappen aan de voorkant van het stadhuis verhuisden we naar een restaurantje onderin het stadhuis, waar iedereen kon feliciteren en waar het glas geheven werd. Ik maakte nog wat foto’s van de borrelende en pratende familie en vrienden en toen het hele gezelschap langzaam richting dinertafel verhuisde, verdween ik weer naar huis. Wat een bijzondere en intieme bruiloft!

Strandbruiloft

13 januari 2012 door Simone | Laat een bericht achter

Ik groeide op in Eindhoven, ver van de zee. Het strand was iets dat ik alleen zag als we op vakantie waren, ergens in Noord-Holland aan de kust. Tot ik ging studeren en in Leiden belandde en een aantal jaar later in Den Haag. Opeens werd het strand een plaats om even heen te gaan om uit te waaien, na het eten in de zomer nog even koffie te gaan drinken of veilig achter glas de golven te bekijken bij hevige storm.

Wanneer je als bruidsfotograaf dicht bij het strand woont, komen er ook regelmatig strandbruiloften op je pad. Van collega’s die wat verder naar het oosten wonen krijg ik nog wel eens enigszins jaloerse reacties: ‘oh dat zou ik ook wel eens willen, een strandbruiloft!’. Ik heb er inmiddels al aardig wat gefotografeerd maar ik blijf zelf ook nog iedere keer even enthousiast als een bruidspaar in het kennismakingsgesprek vertelt dat er plannen zijn om het strand in hun dag te betrekken. Soms gaat het alleen om de fotoreportage, soms wordt alleen het feest aan het strand gevierd, maar soms vindt ook de hele dag, inclusief de huwelijksvoltrekking plaats op of bij het strand.

Wat maakt het strand nou zo magisch? Ik denk dat een aantal elementen meespeelt. Ten eerste zie je normaal gesproken op het strand natuurlijk vrijwel geen mannen in pak of dames in mooie jurken. Korte broeken, bikini’s, sportkleding, dat is eerder wat je verwacht. En dat contrast, tussen zand, zee en nette kleding, maakt de foto’s vaak al spannender. Ten tweede vind ik zelf de weidsheid van het strand en de leegte erg mooi. Op bruidsfoto’s in een bos of ander natuurgebied is vaak nog zoveel meer te zien dan alleen het bruidspaar, dat je oog ook naar de andere delen van de foto wordt getrokken. Maar het uitgestrekte strand en water tot aan de horizon geven zeker de sfeer van buiten en natuur, maar met alle aandacht voor het bruidspaar. Ook qua compositie kun je veel spelen op het strand en door de leegte kun je ook spelen met je perspectief. En dan zijn er als derde de wolkenluchten. Variërend van strak blauw tot spierwit, tot diepgrijs, met allerlei lagen of juist helemaal egaal. Voor mij is dat zo typisch Hollands, zo herkenbaar!

Kortom: ik ben groot fan van het strand. En als de bruid en bruidegom in kwestie bereid zijn om hun schoenen en kousen uit te trekken en met de voeten het water in te gaan ben ik helemaal niet meer te houden. Dat hoeft natuurlijk helemaal niet om toch al mooie foto’s te kunnen maken, maar het geeft het wel iets extra’s. Wellicht kun je je voorstellen hoe ik zat te stuiteren achter mijn computer toen er onlangs mail binnen kwam van een reeds getrouwd stel: of ik deze zomer op een mooie warme dag een keer foto’s van hen wilde maken terwijl ze met trouwkleding en al de zee in gingen. Eh… nou, vooruit dan maar, woohoo!

 

 

 

 

Bruiloft Femke en Joost

4 januari 2012 door Simone | Laat een bericht achter

Het is alweer even geleden, maar in juni fotografeerde ik de bruiloft van Femke en Joost. Mijn eerste bezoek aan hun huis was al behoorlijk gedenkwaardig omdat ze eigenhandig een werkelijk fantastische extra verdieping in het souterrain hebben gebouwd, inclusief groot zeeaquarium!  Bovendien hadden we tijdens het gesprek ook een fijne klik en al snel hoorde ik dat ik inderdaad hun bruiloft mocht fotograferen.

Femke en Joost zijn allebei sportief en niet alleen poseren ze erg makkelijk, ze zijn ook enorm verliefd op elkaar en stralen tot en met. Dat maakt het voor een fotograaf natuurlijk wel heel eenvoudig om een mooie reportage van ze te maken.

In de ochtend werd ik meteen al flink uitgetest in de categorie ‘heeft ze humor of niet’ door Joost en zijn vrienden bij wie ik de voorbereidingen fotografeerde. Femke werd thuis opgehaald door Joost in een waanzinnig groene Chev van een vriend van Joost en daarmee reden we vervolgens naar de Vliet waar we een mooie boottocht op maakten, onderbroken door het maken van wat familiefoto’s. Vervolgens ging het met de Chev door naar het strand van Hoek van Holland waar Femke en Joost zouden trouwen.

In de ochtend was het nog wel droog geweest maar eenmaal op het strand leek het toch wat te gaan regenen. Gelukkig konden we ook daar nog prima foto’s maken, met en zonder auto, maar met af en toe wel een flink dreigende lucht. Na een hoop gedans en gespring op het strand was het tijd voor het serieuzere deel van de dag: de huwelijksceremonie. Uiteraard volledig in de stijl van Femke en Joost en dat betekende: niet teveel plichtplegingen, maar wel heel warm en persoonlijk. Ook ik moest even slikken toen Femke door haar vader aan Joost werd weggegeven. En bij de felicitaties na de plechtigheid had ik het al helemaal te kwaad. Ik zag alleen maar mooie, emotionele momenten tussen beide families en het pasgetrouwde stel. Precies waar ik als fotograaf altijd op hoop!

Eigenlijk bleef de hele dag vol liefde, humor en warmte, want ook de receptie had diezelfde ontspannen sfeer. Inmiddels regende het buiten pijpenstelen maar dat maakte niet uit. De foto’s waren gemaakt en de rest van de dag zou toch vooral binnen in de strandtent plaatsvinden.

Nog tijdens de huwelijksreis van Femke en Joost (heerlijk naar Mexico!) deed ik een oproep onder mijn bruidsparen wie model wilde zijn op de bruidsworkshop die ik in oktober zou gaan geven. Binnen enkele minuten had ik antwoord uit Mexico: wij, wij, wij! En zo mocht Femke in oktober nog een keer haar trouwjurk aantrekken, werd ze opnieuw opgemaakt en in de krul gezet en verscheen Joost weer in zijn prachtige pak. Die dag was hen qua beter gunstiger gezind dan hun eigen trouwdag en ze zijn inmiddels een flinke serie extra foto’s rijker. En ook op de dag van de workshop was het weer heerlijk om met ze te werken: overal voor in, onvermoeibaar, waanzinnig verliefd en echt élke foto was bij hen raak.

Wat een superbruidspaar! En het leuke is… in maart doen ze weer mee als model aan de volgende workshop! Mijn camera kan niet wachten…

Bruiloft Joke en Martijn

4 december 2011 door Simone | 1 Comment

Vorig jaar namen Joke en Martijn contact met mij op. Joke was zwanger van hun eerste kindje en ze zouden graag zwangerschapsfoto’s laten maken. Dat kon natuurlijk! En zo maakte ik een paar weken later kennis met hen in mijn studio om foto’s te maken van haar prachtige buik. Joke vond het een beetje spannend, maar het lukte me gelukkig haar op haar gemak te stellen en ze waren uiteindelijk erg blij met het resultaat.

Helemaal in het begin van dit jaar reed ik dan ook naar Alphen aan den Rijn om foto’s te maken van Jelmar, die op de valreep van 2010 met een noodgang geboren werd. Het was heel bijzonder om hen weer te ontmoeten, nog enigszins in de roes van de razendsnelle bevalling maar dolgelukkig met hun prachtige zoon! Een paar foto’s uit de fotoshoot werden door hen gebruikt voor het geboortekaartje en ik was uiteraard apetrots.

Niet veel later liet Joke me weten dat er concrete trouwplannen waren. Tijdens de zwangerschapsshoot hadden we het daar al even over gehad want de ringen waren toen al gekocht en die heb ik ook gefotografeerd op Joke’s zwangere buik. Toen stond alles echter nog in het teken van Jelmar die zich snel zou gaan aandienen maar inmiddels was het zover: er waren echte plannen. En nog leuker: ze wilden mij daar heel graag bij als fotograaf. Wat een eer!

Afgelopen vrijdag was het zover: de trouwdag van Joke en Martijn! Onderweg naar Alphen aan den Rijn regende het nog pijpenstelen en de avond ervoor hadden we al met elkaar besproken dat we definitief voor een binnenlocatie zouden kiezen voor de foto’s. Ze wilden beiden iets anders dan anders: strak, beton, lijnen. En zo kozen we voor winkelcentrum de Ridderhof. Best controversieel vond ik: sowieso is een modern winkelcentrum al een ongebruikelijke plaats voor een bruidsreportage maar iedereen herinnert zich ongetwijfeld ook nog het drama dat zich daar in juni dit jaar afspeelde. Maar misschien juist daarom vond ik het wel mooi daar nu een trouwreportage te gaan maken: de boze vibes verjagen en vervangen door huwelijksgeluk! Toen we na de fotoshoot de Ridderhof weer uit kwamen scheen de zon ons stralend tegemoet en omdat we nog wel wat tijd over hadden zijn we ook nog even foto’s buiten gaan maken. Het beste van twee werelden, wat wil je nog meer?

De ceremonie in het gemeentehuis was warm en persoonlijk, mede door de mooie en grappige toespraak van Harrie, de broer van de bruid. De zaal zat vol met glimlachende mensen en ook bij het feliciteren na afloop van de huwelijksvoltrekking merkte ik steeds opnieuw de persoonlijke aandacht van zowel Joke als Martijn naar ieder van hun gasten. Heel mooi om te zien en vast te mogen leggen. Bij het naar buiten gaan stond iedereen klaar met een ballon, die allemaal tegelijk de lucht in werden gelaten. Benieuwd waar die nu zijn!

Tot slot reden we naar Alfred’s, een hele mooie locatie waar de rest van de dag alle festiviteiten zouden plaatsvinden, te beginnen met een mooie toost (die Joke snel – met een enigszins vies gezicht – verving door iets fris, haha!). Ik maakte nog wat foto’s bij de receptie, waar nog veel meer mooie woorden en warme omhelzingen werden uitgewisseld. Toen ik vlak voor het eten afscheid nam van het bruidspaar, kreeg ik zomaar een kadootje, als bedankje! Joke en ik hielden het allebei niet droog toen ze me zei dat ze zo blij was met mijn aanwezigheid bij zoveel mooie momenten in hun leven en dat kon ik alleen maar beamen.

Joke en Martijn, ik hoop dat jullie een heerlijke tijd hebben samen met Jelmar op Terschelling en ik wens jullie alle geluk van de wereld en nog heel veel mooie momenten samen!

Trouwalbum

21 november 2011 door Simone | 1 Comment

Niets mooiers dan als bruidsfotograaf de foto’s van een bruiloft ook af te mogen leveren in een prachtig album. Pas dan is een reportage voor mijn gevoel helemaal áf. Maar dan is het natuurlijk wel handig als je de albums die je maakt ook aan je bruidsparen kunt laten zien: demo’s dus!

Al een paar maanden was ik niet meer zo tevreden over mijn laatste demo-album. De bruiloften die erin staan zijn me allemaal dierbaar maar ik weet ook dat ik daarna nog zoveel meer moois heb gemaakt en dat wilde ik ook graag laten zien. Bovendien gebruikte ik tot nu toe alleen twee vierkante albums als voorbeeld en ik wilde ook graag nog iets anders. Dus ging ik aan het werk en ontwierp een nieuw album, met daarin foto’s van vijf verschillende bruiloften om ook de verschillende stijlen en mogelijkheden goed te kunnen laten zien. Twee weken geleden was het zover: ik kreeg een groot pakket van de koerier uitgereikt. Voor wie mij wat beter kent: dit was een typisch handenklapmomentje. Want wat is het mooi geworden!

Mijn nieuwste demo-album is lekker groot, 30×40 centimeter, zodat de foto’s extra goed uitkomen. Het is gedrukt op een hoge kwaliteit fotopapier en de bladen zijn verstevigd zodat er geen ezelsoren aan kunnen komen of kreukels. Bovendien vallen de bladen helemaal open zodat het ook mogelijk is om een foto over twee pagina’s af te laten drukken zonder verlies. En wat ik zelf erg gaaf vind is de voorkant. Daarover loopt namelijk een bies van acryl met daarachter een foto en dat ziet er heel sjiek uit! De bies ligt een beetje verzonken in de kaft zodat het album strak is uitgelijnd.

Hieronder een kleine fotoimpressie. Maar om echt te zien hoe mooi dit album is moet je het natuurlijk gewoon in je handen houden en zelf doorbladeren.

 

Bruiloft Paula en Jan

29 oktober 2011 door Simone | Laat een bericht achter

Het is alweer even geleden dat ik samen met een collega fotograaf de bruiloft fotografeerde van Paula en Jan. Via Twitter kreeg ik een flink aantal maanden geleden contact met Jan, die me daar had gespot en mijn bruidsfoto’s mooi vond. Na wat getwitter spraken we af en er was die avond direct een klik, zowel met Jan als met Paula. Paula en Jan zijn al lang samen en hebben ook twee prachtige zoontjes, maar een huwelijk, dat was er nog niet van gekomen.

Een fotografie-collega van mij, Michiel Fokkema, wilde graag eens mee naar een bruiloft met mij en Paula en Jan vonden het gelukkig een prima idee als ik een tweede fotograaf mee zou nemen. Als fotograaf werk je veel alleen en het is fijn als je een keer met iemand samen bent, omdat je daar veel van kunt leren maar ook voor het bruidspaar levert het natuurlijk veel op: niet alleen foto’s van het aankleden van de bruid maar ook van de bruidegom, en de hele dag twee paar ogen die uit verschillende hoeken alles kunnen vastleggen.

En het werd een prachtige dag! Na het aankleden en de eerste ontmoeting tussen bruid en bruidegom temidden van al hun daggasten in hun eigen woonkamer, wandelden we naar de speeltuin om de hoek. Paula en Jan wilden daar graag op de foto met hun beide jongens en zo zaten ze al snel op de schommel en de glijbaan – uiteraard onder veel bekijks van aanwezige buurtgenoten! De geweldige bruidsjurk van Paula, in wit en zwart, in combinatie met het hippe pak van Jan en de stoere outfits van hun zonen zorgden voor prima plaatjes.

Na de speeltuin reden we richting ‘t Manneke, de plaats waar we de rest van de dag zouden doorbrengen. Er volgde een fotoshoot in de tuin die werd afgesloten met (kinder)champagne (ook hier speelden de kinderen een belangrijke rol) en na wat familiefoto’s was het zover: het officiële moment! In een heel gemoedelijke sfeer – ook omdat de kinderen gewoon hun veters gestrikt wilden hebben door papa en mama tijdens de toespraak – gaven Paula en Jan elkaar het jawoord en deelden ze de ringen. Een hele bijzondere voor mama want die bestond maar liefst uit drie delen: eentje van de jongste, eentje van de oudste en natuurlijk eentje van Jan. Er volgde een even gemoedelijke barbecue (en sinds ik Jan op Twitter volg weet ik dat Jan een absolute barbecue-fan is!) en daarna was het tijd voor taart en champagne.

Michiel en ik vermaakten ons intussen prima. Samen fotograferen is gezellig en leuk en bovendien wat minder stressvol dan alleen. Er gebeurt zoveel tegelijk op een bruiloft en je weet nu dat je een collega hebt die de dingen fotografeert die jij niet tegelijkertijd kunt doen. Op het feest werkten we met een extra losstaande flitser om de dansvloer lekker uit te laten komen en de dj draaide heerlijke 80′s muziek.

Hieronder een impressie van de hele dag. Paula en Jan, dank dat wij erbij mochten zijn en heel veel geluk met z’n vieren!