Tag Archives: bruidsfotografie
Loveshoot Renate & Peter
Op 30 november trouwen Renate en Peter. En hun trouwdag is een bijzondere: ze hebben ‘mij’ namelijk gewonnen als bruidsfotograaf!
In alle beurstassen van de Love & Marriage Beurzen van het afgelopen seizoen is het Reminderz Magazine verspreid. En dáárin kon je dan weer meedoen met een prijsvraag met als hoofdprijs: een volledige trouwreportage inclusief sjiek album, beschikbaar gesteld door de Trouwalbumwinkel. En yep, Renate en Peter waren de gelukkigen. 
Nou was dat nog best spannend natuurlijk, want wie weet hadden ze intussen al een fotograaf geboekt en dan hadden ze niet zoveel aan mij. Of ze vonden mijn foto’s helemaal niks, of ze vonden mij als persoon een vreselijke dweil. En wat moet je dan met zo’n gewonnen prijs? Gelukkig bleek tijdens onze kennismaking dat het twee schatten van mensen zijn die alleen maar heel erg blij waren dat ze zo’n grote prijs gewonnen hebben!
Hoewel 30 november pas de grote dag is, was het vanavond al tijd voor de loveshoot. Rond zonsondergang zijn we een serie gaan maken op het strand van Kijkduin. En dat was leuk! Heerlijk om te zien hoe hun gezichten veranderden als ik ze eerst naar mij en dan naar elkaar liet kijken. Niet bang voor de camera, met een grote glimlach en vol overspringende vonkjes had ik in no time een boel mooie foto’s. Ideaal, want nu is voor hen de spanning er wat af en weten ze een beetje wat ze op de bruiloft zelf kunnen verwachten. Bovendien krijgen ze van de week een CD’tje thuis met een leuke serie die vast nog wel ergens voor gebruikt gaat worden. En ik? Ik heb zin in 30 november! En ik ben heel blij dat het lootje van Renate & Peter uit de hoge hoed tevoorschijn is gekomen want ik gun ze echt een mooi vastgelegde, prachtige dag en een heerlijk leven samen.
Bruidsfotograaf in Hoek van Holland: Evelyn & Stefan
Zaterdag 1 september 2012 gaat de boeken in als de trouwdag van Evelyn en Stefan! In de afgelopen winter schreef ik een blog over strandbruiloften. Niet lang daarna werd ik gebeld door Stefan: bij het Googlen op het woord ‘strandbruiloft’ waren ze op mijn blog gestuit en of ik wellicht nog beschikbaar was als hun bruidsfotograaf op 1 september? Zeker! Tijdens ons eerste gesprek voelde ik het al meteen: deze bruiloft zou wel eens heel erg leuk kunnen worden, die wilde ik graag doen. En het werd inderdaad een geweldige dag!
‘s Ochtends vroeg reed ik met Michiel naar Breda waar Michiel me afzette bij Evelyn om zelf door te rijden naar de plek waar Stefan zich zou omkleden. Ik trof een zenuwachtige maar super vrolijke bruid aan terwijl de visagiste bezig was met haar make up. Ondanks haar casual spijkerbroek zag ze er al helemaal uit als de stralende bruid die ze de hele dag zou blijven. Wát een lach! Samen met haar ouders en twee vriendinnen werd ze even later in haar jurk geholpen. Het blijft zo leuk om daar dan zomaar bij te mogen zijn. Niet lang daarna verscheen Stefan en in een stralend zonnetje bewonderden ze elkaar voor het eerst die dag.
Ondanks het feit dat we de rest van de dag in Hoek van Holland zouden doorbrengen, wilden Evelyn en Stefan toch ook graag wat foto’s maken in hun eigen woonplaats en zo reden we naar de stad waar we een wandeling maakten door een lekker groen park, langs de grote kerk en over hun favoriete terras, waar natuurlijk even getoost moest worden op de bruiloft. Al kletsend, wandelend en foto’s makend verdwenen bij Evelyn ook langzaam de zenuwen en het grote genieten kon beginnen. Tijd om richting strand te vertrekken.
In Hoek van Holland werd één ding direct duidelijk: dit bruidspaar zou de zee in gaan! Nog bij de auto werden kousen en schoenen al uit getrokken en voor we het wisten stapte Evelyn met stevige pas richting water. Stefan liep er grinnikend achteraan en terwijl hij zijn broekspijpen nog stond op te rollen aan de waterlijn, maakte Evelyn haar eerste sprongen al in de golven. Wat een energie, heerlijk! Het foto’s maken ging echt helemaal vanzelf met dit stel, wat een feestje. Strand, duinen, een prachtige lucht, een zacht zonnetje en een bruidspaar zonder angst, alle ingrediënten voor een geweldige fotoshoot waren aanwezig. Leuk leuk leuk!
Langzaam stroomden intussen de gasten strandtent Zwoel binnen waar om 14.00 uur op het strand (oh wat een ge-wel-di-ge plek om te trouwen!) het huwelijk van Eef en Steef werd voltrokken. En ook daar liep alles op rolletjes: bruidskindjes die de ringen kwamen brengen en de schattigheid zelve waren, persoonlijke toespraken van familie en vrienden en een luid en duidelijk ‘ja’ in tweevoud. En gelukkig niet zo’n warme dag dat het strand tussen bruidspaar en zee volgepakt lag met zwembroeken en bikini’s. 
Na de ceremonie maakten we wat foto’s bij de zee waar tot de verbazing van Michiel en mij ook een groot deel van de gasten niet te beroerd bleek om, sommigen met panty en al, de zee in te struinen. Tof! De middag verliep relaxed, met foto’s, hapjes en drankjes en gezelligheid met daarna een mooi diner met alweer een paar prachtige persoonlijke toespraken. Al tijdens ons eerste telefoongesprek had Stefan aangegeven dat een van de grootste wensen van Evelyn was om daarna nog foto’s te maken bij de zonsondergang. Dat kon natuurlijk geregeld worden en daarom hielden we de tijd (om 20.30 uur zou het gebeuren) nauwlettend in de gaten. En het werden vette plaatjes!
Wie dit bruidspaar kent, weet dat de dag niet kon eindigen zonder een gigantisch feest en toen we terug kwamen van de zonsondergang barstte dat dan ook in alle hevigheid los. Ondanks dat ik inmiddels al een flink aantal uurtjes op mijn voeten stond, heb ik de laatste anderhalf uur dansend en swingend staan fotograferen, wat een party!
Lieve Evelyn en Stefan, bij ons eerste contact vermoedde ik het al, maar gisteren bleek het helemaal waar: wát een geweldige dag is het geworden en wat zijn jullie waanzinnig lief, vrolijk en vol energie! Bij het doorkijken van alle foto’s vandaag voor het maken van deze blog zat ik regelmatig met een enorme grijns op mijn gezicht. Dank jullie wel dat Michiel en ik erbij mochten zijn om het voor jullie vast te leggen. We wensen jullie elke dag van de rest van jullie leven samen minstens zoveel vrolijkheid en liefde toe als gisteren!
Bruidsfotograaf met trouwambtenaar!
Natuurlijk kun je als je gaat trouwen gewoon genoegen nemen met een trouwambtenaar die je via de gemeente krijgt toegewezen. Maar laten we wel wezen: trouwen doe je natuurlijk vooral omdat je eeuwige trouw wilt beloven aan je lief. In een mooie ceremonie, die past bij jullie. Die ceremonie is de reden van je bruiloft!
Als bruidsfotograaf heb ik al heel wat trouwambtenaren voorbij zien komen en af en toe is dat echt met gekromde tenen. Een saai standaard verhaaltje over de zaal en de geschiedenis van de stad waar je op dat moment zit, een anekdote over het moment dat jullie elkaar hebben leren kennen (beetje jammer dat de ambtenaar daarbij een van jullie namen ook nog verkeerd uitspreekt), dan wordt er wat verteld over het hoe en waarom van het huwelijk en dan mag je ‘ja’ zeggen. En dat is het dan. Oh en laten we vooral het zelfgeschreven gedichtje aan het einde niet vergeten, dat je op papier meekrijgt maar dat eigenlijk gewoon van internet komt.
Hoeveel leuker en persoonlijker zou dat niet kunnen zijn? Met een verhaal dat écht over jullie gaat, van iemand die écht interese heeft en écht heeft geluisterd? Zodat jullie als bruidspaar en de gasten om jullie heen niet hopen dat het snel voorbij is zodat je kunt gaan feesten maar zodat iedereen een oprechte bulderende lach laat horen en een traantje wegpinkt?
Gelukkig heb je tegenwoordig als bruidspaar iets te kiezen en bestaan er trouwambtenaren die dat vol overgave doen en door jullie zijn in te huren, als je een fijne klik met elkaar hebt. Een van die freelance trouwambtenaren is Floor Kik van Floor trouwt met Liefde.
Ik leerde Floor kennen via Twitter. Vorig jaar vroeg ze me om foto’s van haar (en haar dochter) te maken voor haar website. In haar supercoole autootje kwam ze gewapend met haar toga naar Den Haag waar we op en rondom het strand een leuke fotoserie maakten. Dit jaar voegde Floor aan haar vervoermiddelen ook een kekke elektrische scooter toe en tja, die moest natuurlijk óók op de foto! Dit keer reed ik naar Zeeland, waar ik enigszins overdonderd werd door het feit dat er ook voor mij die dag zo’n scooter klaar stond. Hellup! Samen tuften we (oké, ik geef het toe, onder wat gegil van mijn kant) naar het Grevelingenmeer waar ik foto’s van haar maakte in haar toga. En na het eten deden we dat nog eens dunnetjes over met dochterlief op hun eigen erf aan huis in Bruinisse.
Het leverde weer een leuke fotoserie op maar ook een erg gezellige dag. Ik mocht zelf ervaren hoe warm en gastvrij Floor is! Hieronder zie je wat foto’s uit beide reportages. Echt, als ik nog eens ga trouwen dan weet ik het wel…
Bruidsfotograaf: inspiratie in de Provence
De afgelopen twee weken was ik op vakantie in Frankrijk. Eerst kampeerden we in de Pyreneeën, vlakbij de Spaanse grens maar vanwege aankomende regen die een paar dagen zou aanhouden pakten we onze tent weer in en verhuisden naar de Provence. En ook al is mijn werk als professioneel bruidsfotograaf ooit ontstaan op reis, tegenwoordig fotografeer ik in de vakantie niet zoveel meer. Tot ik in de Provence kwam. Wat een enorm inspirerende omgeving is dat!
De Provence wordt gekenmerkt door een aantal eigenschappen die ieder op zichzelf al mooi zijn, laat staan als ze samenkomen in een totaalbeeld. Uitgestrekte, vlakke, paarse lavendelvelden worden onderbroken door fier rechtopstaande diepgroene cypressen. De hemel is strakblauw, de meren nog veel blauwer. Op de markten vind je allerlei kruiden, fruit, honing en de typische zeepjes (die ieder voor zich heerlijk ruiken maar zo allemaal samen toch enigszins een aanslag zijn op je reukzin; dat dan weer wel ). Olijfbomen, druiven, aardewerk, de idyllische dorpjes met op iedere traptrede en elk balkonnetje een meer of minder verwaarloosde kat en daartussen hier en daar een pracht van een kasteel.
Omdat het af en toe tegen de veertig graden liep, deden we lekker rustig aan. Stokbrood met kaas in de ochtend, koffie op een terras, marktje bezoeken, beetje rondrijden, af en toe eens stoppen voor een foto en zo nu en dan zette ik er daar ook eentje van op Instagram (een fotoprogrammaatje waarmee je aan je foto’s een filter kunt meegeven en kunt publiceren via de iPhone). Na een paar dagen zag ik dat een van de bekendste bruidsfotografen ter wereld, de Californische Jose Villa, ook foto’s plaatste van de Provence! Ik zag wat foto’s voorbij komen van een loveshoot in een olijvenboomgaard en hij publiceerde schitterende foto’s van een klooster en het dorp waar hij verbleef. Vlakbij nota bene. En hoe meer ik rondkeek, hoe meer ik het ging zien: hier een bruiloft fotograferen, met deze warme, zachte kleuren, de geweldige landschappen, de mooie details… oh wow!
Op een van de laatste dagen bezochten we het kasteel in ons dorp, Lourmarin. Het licht was er zo mooi, het uitzicht door de openstaande ramen haast sprookjesachtig, met de zacht wuivende gordijnen en het gefilterde licht. In gedachten zag ik overal bruiden en bruidegommen, witte jurken, mooie pakken, zacht getinte boeketten en heel veel spetterende liefde!
Dus nu heb ik een nieuwe wens voor op mijn lijstje. Naast een bruiloft in Zuid-Afrika (aan de zo door mij geliefde zuidkust of juist ergens op een safariplek met giraffen en olifanten en… en…) wil ik nu ook een bruiloft fotograferen in de Provence. In een kasteel, een olijvenboomgaard en tussen de lavendel. Dusse…. met wie mag ik mee? Probeer ik intussen weer wat te wennen aan de Nederlandse weersomstandigheden, brr!
Bruidsfotograaf Landgoed te Werve
Landgoed te Werve in Rijswijk is onlangs volledig gerenoveerd. Niet alleen het gebouw zelf is prachtig maar het ligt ook nog eens in een heel mooi park, aan het water. Toen ik hoorde dat ons bruidspaar van 5 juli daar zou gaan trouwen was ik als bruidsfotograaf dan ook blij verrast! Het was even spannend of het allemaal op tijd klaar zou zijn, maar dat bleek gelukkig het geval.
‘s Ochtends fotografeerden Michiel en ik hun ontmoeting ook al op zo’n leuke plek. Omdat de familie van zowel bruid als bruidegom (ik laat hun namen in deze blog op verzoek even achterwege) nogal ver weg woont, logeerden iedereen in de buurt van Den Haag in een vakantiepark en daar vond ook de ontmoeting plaats. Zo’n locatie geeft meteen al een bepaalde lichte en ontspannen sfeer aan de dag en alle mooie pakken en jurkjes gaven er nog eens een extra feestelijk tintje aan. Direct na de ontmoeting vertrokken we naar het strand om foto’s te maken. De lucht zag er flink onheilspellend uit, maar de bruid wilde dit zo graag dat we het gewoon geprobeerd hebben. En met succes! Even leek de regen na wat spatjes toch de boel in het water te laten vallen, maar met vijf paraplu’s (waarmee ik nu al een week achterin de auto rondrijd…) en een kleedje om op te zitten, kwamen we een heel eind.
Weer verbaasde ik me erover hoe snel de tijd toch gaat tijdens een bruiloft! Voor mijn gevoel waren we net bezig met foto’s maken toen het toch echt alweer tijd was om naar Te Werve te gaan voor de ceremonie. De gasten waren inmiddels al grotendeels aangekomen bij het landgoed en het bruidspaar kon zich boven nog even terugtrekken om het zand tussen de tenen uit te poetsen en een glaasje water te drinken. En wat een gave trouwzaal heeft Te Werve! De zaal kijkt uit over het park en heeft openslaande tuindeuren naar het terras. Het bruidspaar zit daar recht voor en kijkt dus zo de tuin in. Een mooie plaats om ‘ja’ te zeggen en het geeft ze voor de foto’s ook nog eens heel mooi licht in het gezicht. En wat vind ik alle details van zo’n dag toch altijd mooi. Met een grote glimlach zag ik hoe de moeder van de bruidegom en de zus van de bruid als getuige niet alleen hun handtekening in het trouwboekje plaatsten maar er bovendien een lieve wens-voor-het-leven aan toevoegden. Foto’s, foto’s, foto’s!
Na een balkonscene waar Maxima en Willem-Alexander bij verbleken, werd het tijd voor champagne en taart. Een vriendin van de bruid had werkelijk een geweldige (en lekkere!) bruidstaart voor hen gemaakt die op het terras door hen werd aangesneden. En nog leuker was het dat in de tijd dat wij binnen zaten buiten lekker het zonnetje was gaan schijnen. Na nog wat familiefoto’s liepen we gevieren dan ook nog even het park in waar bruid en bruidegom regelmatig samen een ommetje maken om nog wat foto’s te maken. Grappig om te zien hoe dan vaak de spanning van de ochtend is verdwenen (iedereen is er, het tijdschema bleek prima en het jawoord is gezegd) en de foto’s weer een heel ander sfeertje krijgen. We pikten nog een laatste zonnestraaltje mee en het meegebrachte kleedje deed nogmaals dienst op het wat natte gras. Wat een heerlijk stralend stel!
Lief bruidspaar: dank dat wij er bij mochten zijn op jullie fantastische trouwdag en we wensen jullie alle geluk van de wereld samen!
Bruidsfotograaf op Ameland: Froukje & Harry
Al langere tijd heb ik contact met een bruidsfotograaf op Ameland en steeds als ik naar haar foto’s keek, dacht ik: wat zou het gaaf zijn om daar een keer een bruiloft te mogen fotograferen! Toen ik een tijd geleden dan ook haar oproep zag op een forum voor bruidsfotografen wie eventueel op 8 juni beschikbaar was, omdat ze dan zelf al een andere bruiloft geboekt had staan, aarzelde ik geen moment: ik, ik, ik! Nóg enthousiaster werd ik toen ik daadwerkelijk door het bruidspaar benaderd werd om een afspraak te maken. Zou het…? We ontmoetten elkaar in de Flevopolder (enigszins halverwege) en hadden meteen een erg leuk gesprek en stuiterend reed ik terug naar Den Haag: Ameland, here I come!
Donderdag pakte ik dan ook vol verwachting mijn spullen in; niet alleen fotospullen dit keer maar ook voor een overnachting want hee, ik ging nu heus ‘overseas’. De overtocht met de boot voelde al als vakantie en eenmaal aangekomen op Ameland kreeg ik steeds meer zin in de dag erna: wat is het er mooi! Ik ben al vaak op Texel geweest en Vlieland heb ik ook gezien maar Ameland was voor mij voor het eerst. ‘s Avonds sprak ik af met Jantina, de Amelandse fotograaf, met wie ik niet alleen heel gezellig kletste maar die me ook het een en ander vertelde over fotograferen op hun gemeentehuis, waar heen te gaan bij regen en nog wat fijne tips. Als een kind met een schoolreisje voor de boeg ging ik donderdagavond slapen.
Vrijdag reed ik al vroeg naar het vakantiehuisje van de ouders van bruid Froukje, waar de sfeer heerlijk relaxed was. Froukje was ruim op tijd klaar en had alle tijd om lekker te kletsen en zich te verheugen op haar dag, al sloegen de zenuwen wel enigszins toe toen Harry haar kwam halen. Na de nodige bewonderende kreten (en terecht!) reed ik achter hun bruidsauto naar een prachtige plek op het strand om eerst wat foto’s te maken. Als Haagse fotograaf kom ik regelmatig op het strand, maar het is er nooit zo uitgestrekt, zo schoon en vooral zo verlaten als op Ameland! Wow! We hadden bovendien enorme mazzel met het weer: later die dag zou het nog flink gaan regen en ook de wind wakkerde fiks aan, maar op het moment van foto’s maken hadden we de prachtigste wolkenluchten, met af en toe een stralende zon en een briesje dat net sterk genoeg was om de jurk prachtig te laten wapperen.
Tot mijn grote vreugde keken Froukje en Harry mij niet vragend aan maar greep Frouk direct haar jurk bij elkaar (die haar moeder net nog zeer zorgvuldig in de juiste plooien had gestreken) en rende hops, zo het duin op! Ah… werd het zó’n shoot, tof! Niet veel later durfde ik het dan ook aan om voorzichtig eens te opperen dat nou ja, als we dan tóch op het strand zijn en jullie hier zo graag komen, dat het dan misschien wel leuk is als je ook… als je dat niet wilt moet je het zeggen hoor, maarre… schoenen uit, zee in? Froukje aarzelde geen moment: “als ik dit nu niet doe, krijg ik er spijt van, ik kan me toch weer afdrogen?”. En daar werden de schoenen in het zand geschopt, de kousen verdwenen in de broekzak van Harry en ook die stond intussen zijn broek al op te rollen. Oké dan! Na de foto’s op het strand moesten er natuurlijk ook nog wat plaatjes worden gemaakt bij de vuurtoren. Ik maakte nog even een lucky shot vanuit de auto (het verkeer is op Ameland gelukkig niet zo druk als in de Randstad en zo hard reed die mooie Ford nou ook weer niet) en daarna deden we een tweede fotosessie in de buurt van de vuurtoren. De donkere wolken zagen er wel steeds onheilspellender uit en net toen ik dacht: ‘volgens mij zijn we er wel’, vielen de eerste druppels.
Ook de rest van de dag was mooi. Ik voelde me heel erg welkom tussen alle gasten (wat nou, Noordelingen zijn stug?) en genoot van de druk bezochte ceremonie op het gemeentehuis in Ballum en een prachtig ingetogen dienst in de kerk in Hollum. De lunch en de receptie (en ‘s avonds het feest) waren gepland in een fraaie strandtent met uitzicht op zee. Natuurlijk zijn daar ook heel veel foto’s van maar ik heb ervoor gekozen om bij deze blog alleen de foto’s van de shoot te laten zien, omdat die voor mij persoonlijk echt heel erg leuk en bijzonder was. Dat ik van strandbruiloften houd wist ik al, maar op de wadden… more more more!
Nanda & Ronald: na de bruiloft
Vandaag weer een gastblog van Nanda, met haar eigen verhaal over hun trouwdag met een paar van hun favoriete foto’s uit de bruidsreportage!
Wat een fan-tas-tische dag!
Ik keek naar jou
en jij naar mij
daarna kwam er elke dag
een beetje liefde bij
Bij het wakker worden ‘s morgens bij mijn ouders was het eerste wat ik hoorde…tikkende regen op het zolderdak. Ai, dat was niet de bedoeling! De zachte druppels werden al snel een flink tromgeroffel en tegen de tijd dat ik aan een kopje thee zat voordat ik naar mijn afspraak bij de kapper ging, regende het echt pijpenstelen. Nog meer ai. Dit had ik niet bedacht voor mijn trouwdag! Zeker niet omdat Ronald en ik zo mooi hadden bedacht om onze ontmoeting in het park achter ons huis te doen. En toch was al die regen ergens goed voor. Het hield me namelijk heel erg rustig. Op weg naar de kapper met mijn mams stond mijn gezicht zelf inmiddels ook op onweer en bij de kapper schoten bij mijn mams ook de tranen in haar ogen om mij zo te zien. En dat was het moment! Het moment waarop ik dacht: “kom op Nan, zet een knop om want op deze manier ga je niet genieten van jouw dag!” De kapster ging aan de slag en ik toverde een glimlach op mijn gezicht….en vanaf dat moment werd het droog.
Terug bij mijn ouders was het na een ontbijtje met hen, mijn broer en schoonzusje dan eindelijk zover. Snel klom ik de trap op met Simone in mijn kielzog. En daar hing ie al klaar…mijn jurk. De glimlach ging in het komende kwartier al meer naar een stralende lach. De jurk ging aan, mijn oorbellen in en nog even keek ik naar mezelf in de spiegel. Wauw! Ik voelde me zo gelukkig en mijn stralende lach, die zorgde ervoor dat het sprookje begon!
Het weer bleef droog dus samen met mijn broer in de kever gingen we op weg naar het park. En daar stond dan eindelijk mijn Ronald, in zijn prachtige pak op mij te wachten. En tja, je kunt dan nog twintig keer bedenken dat de visagist net heel hard haar best heeft gedaan voor de make-up, de tranen liepen al heel snel over mijn wangen. Wat was hij mooi! En wat wilde ik zo graag op die dag zijn vrouw worden!
Na de ontmoeting namen we weer even kort afscheid van onze naaste familie en zijn we samen met Simone en Michiel naar De Fabrique in Maarssen gereden. Om geen risico te lopen op een bui op onze kop voordat we naar het gemeentehuis gingen hebben we op die prachtige binnenlocatie foto’s gemaakt. En dat was heerlijk. Even samen zijn, goed naar elkaar kijken en alle gevoelens met elkaar delen. Om ons heen waren de fotografen bezig om dat vast te leggen met hun camera’s, maar Ronald en ik, wij waren eigenlijk alleen maar bezig met elkaar. Zo intens. We zagen soms de tranen in elkaars ogen en voelden elkaars hart tekeer gaan als we elkaar omhelsden. Zo fijn.
En daarna kwam dan het moment waar we allebei zolang op hadden gewacht. Op naar het gemeentehuis… In onze eigen kever kwamen we daar iets voor drieën aan. Overweldigend….toen ik de kever uitstapte stonden daar ineens al onze families, vrienden en kennissen op het bordes. Fantastisch!
De ceremonie begon. Samen met mijn vader stond ik op de gang te luisteren naar de muziek die ingezet was. Met een brok in mijn keel keek ik mijn vader aan. Omdat ook hij erg emotioneel werd legde ik even mijn hoofd op zijn schouder. Het is goed pap, dacht ik, bij Ronald ben ik thuis. En op dat moment liepen we samen de zaal in.
En daar stond mijn mannetje, op van de zenuwen op mij te wachten. We namen maar snel plaats in de twee stoelen die voor ons klaarstonden. Echter nadat we 10 seconden zaten keek Ronald me aan en zei tegen me: “dit kan echt niet hoor”. En voor ik het wist schoof hij mijn stoel, die zeker wel 30 centimeter bij die van hem vandaan stond, naar zich toe. We waren weer bij elkaar!
De ceremonie die volgde was prachtig. We hebben gegierd van het lachen en we hebben de nodige tranen gelaten. Het was leuk, ontroerend, gezellig maar o zo spannend! Toen dan eindelijk het moment kwam waarop we ons ja-woord mochten geven keken we elkaar aan. En toen was dan het moment daar. Om 15:36 uur exact gaven wij elkaar het Ja- woord en werden we man en vrouw. Yes!
Op naar de bubbels! Bij onze diner- en feestlocatie de Nonnerie in Maarssen stonden onze gasten buiten al op ons te wachten. Nou ja, alleen de mannen dan. Aangezien het wel droog maar niet al te warm was waren de mannen in hun pakken al lekker naar buiten gegaan maar stonden de vrouwen in hun rokjes en jurkjes toch echt liever binnen. En zo werden wij ontvangen door een mooie rij mannen in pakken met champagne en rozen en liepen we naar binnen door een haag van vrouwen eveneens met rozen en champagne. Als man en vrouw brachten we onze toost uit en konden we samen bij al onze familie en vrienden de rozen gaan ophalen en de cadeaus in ontvangst nemen.
En toen, toen was alles goed! Het diner was lekker, de speeches ontzettend mooi en het was enorm genieten om iedereen voor jezelf daar om je heen te hebben. Na het diner was er echter nog wel een spannend moment. Ronald en ik gingen even naar boven om ons op te frissen. Maar ook om ons stiekem voor te bereiden op onze openingsdans…. De Tango. Niemand van de aanwezigen wist van deze openingsdans af, zelfs onze ceremoniemeesters niet. Uiteraard waren er twee mensen die het wel wisten, namelijk Simone en Michiel. En ook al stonden zij er helemaal klaar voor toen de muziek werd gestart, in de zaal werd het ineens wel erg stil. Langzaam bouwde de spanning in de muziek op en kwamen ook Ronald en ik steeds dichter naar elkaar toe gedanst. En toen ging het los! Het werd een dans vol passie en vuur en Ronald en ik gingen helemaal op in de dans en op in elkaar. We keken elkaar aan en het voelde alsof alle emoties van de gehele dag loskwamen in de dans. Fan-tas-tisch! En toen de dans afgelopen was, waren de reacties uitzinnig! Nie-mand had dit verwacht van ons en iedereen vond het prachtig!!!
En wij….. wij waren na het applaus toe aan een biertje en een spetterend feest! En dat werd het zeker…………..!
Nanda
Bruidsfotografie Maaike & Frank in Amsterdam!
Op bevrijdingsdag trouwden Maaike en Frank. Toen ik ‘s ochtends naar Maaike toe reed was het heel gaaf om te zien hoe heel Nederland al vroeg de vlag voor hen had uitgehangen! En extra leuk: ik was ook deze dag weer niet alleen. Michiel, mijn co-shooter als het gaat om bruidsfotografie, was al op weg naar Frank om daar de dag te beginnen.
Maaike en Frank zijn al lang samen en inmiddels ook de trotse ouders van een geweldige tweeling van bijna vier. Twee schattige meisjes met lang blond haar die uiteraard een mooie rol vervulden op de trouwdag van hun papa en mama. Bovendien hadden Maaike en Frank hele leuke locaties uitgezocht dus jullie begrijpen: ik had er al weer lang van tevoren zin in. Zoals gezegd reed ik in de ochtend naar Maaike en de meisjes, terwijl Michiel foto’s maakte bij de voorbereidingen van Frank. Hun tweeling had speciaal voor deze bijzondere dag hele mooie, eenvoudige bruidsjurkjes aan, de haren mooi gevlochten en ieder ook een lief klein boeketje, gemaakt door een vriendin van de bruid. En tot mijn grote vreugde zag ik bij Maaike een sluier verschijnen, hoera! Niet veel later kwam Frank zijn aanstaande ophalen en dat gebeurde buiten in hun eigen tuin, met een voorzichtig zonnetje en prachtige versiering. De dag kon niet beter beginnen.
Het echte trouwen vond plaats in het Schellingwouder kerkje in Amsterdam Noord, een heel mooi gerestaureerd wit kerkje waar je voor de wet kunt trouwen en waar het licht echt fantastisch is binnen. En het leuke van met z’n tweeën fotograferen is dan dat de een boven bij het orgel overzichtsfoto’s kan maken terwijl de ander foto’s maakt van dichterbij. Of van achter uit de kerk en van voren of… mogelijkheden te over en zo mis je echt geen moment. De kerk zat vol, er was familie overgekomen uit Canada, de oma van Maaike was erbij, de meisjes zaten te stralen in hun mooie jurken en het licht speelde zacht door de ramen terwijl Maaike en Frank elkaar via de (erg leuke!) ambtenaar vertelden waarom ze zo vreselijk graag met elkaar wilden trouwen. Need I say more? Na de warme en persoonlijke ceremonie was het tijd voor toost en taart en vanwege het fijne weer kon dat gewoon heerlijk buiten, rondom het kerkje.
Vervolgens reden Michiel en ik met het bruidspaar en hun kinderen naar Zoomers in Castricum, de locatie voor de rest van de dag. Maar niet voordat we nog extra foto’s zouden maken in het Oude Raadhuis, waar ze ‘s avonds hun huwelijksnacht zouden doorbrengen. Nou had ik hier al eens een bruiloft gefotografeerd en ik kende het dus vooral als trouwlocatie. Toen we de trap op liepen zei ik het nog: ‘Oja, hier links is de trouwzaal’. Ik was dan ook enorm verrast toen die deur opeens open bleek te gaan en de trouwzaal omgetoverd bleek tot een waanzinnige bruidssuite! Naast een heerlijk groot romantisch bed was de kamer ingericht met allerlei gezelligs, waaronder een piano. Maar ik was nóg verraster toen ik achterin de ruimte een deur zag opengaan waar achter zich een geweldige badkamer bleek te bevinden! Wow.. wat een gave plek! En het hele plaatje was compleet toen Frank achter de piano ging zitten en daar voor zijn vrouw, in hun bruidssuite, ‘Have a little faith in me’ speelde en zong. Zakdoek!!!
Na een serie foto’s reden we de gasten achterna naar het strand van Castricum waar een heerlijke barbecue wachtte, zo nu en dan onderbroken door een mooie speech van een van de gasten. En na het eten was het zover: party! Een goede dj (en natuurlijk, ook de dj een linkje) toverde de strandtent al snel om tot een hippe club waar echt door jong en oud heerlijk werd gedanst! Voor ons eindigde de avond bij een presentatie van de foto’s van hun beider vrijgezellenfeesten en we lieten het bruidspaar en de gasten achter met tranen op onze wangen van het lachen. Wat een heerlijke dag!
Bruidsfotografie Nanda & Ronald: een geweldige ontmoeting!
Eerder blogde bruid Nanda al over de voorbereidingen voor haar bruiloft, maar twee weken geleden was het echt zover: hun mooiste dag! En mooi was het… Normaal gesproken schrijf ik op de site dan een verhaal over de hele dag maar dit keer doen we dat anders. Nanda en Ronald genieten nu nog van hun huwelijksreis maar als ze weer terug zijn, schrijft ze voor mijn website haar eigen verhaal over hun trouwdag, mét de foto’s uit de bruidsreportage. Vandaag pik ik er één moment uit, dat mooi was en heel erg bijzonder!
De meeste stellen beginnen hun dag samen op de traditionele manier: de bruidegom kleedt zich elders om, de bruid doet dat in hun eigen huis of bij haar ouders en dan komt er een moment dat de bruidegom de bruid komt ophalen en ze elkaar voor het eerst zien in hun prachtige pak en mooie jurk. Voor de bruidsfotografie is dat niet altijd het fijnste moment van de dag: de emoties zijn geweldig, maar de plaats is vaak lastig om te fotograferen. Bij de voordeur zit je met verschillend licht (het is binnen vaak veel donkerder dan buiten en het licht is verschillend van kleur) en als je binnen fotografeert heb je regelmatig last van volle kapstokken en tassen die al klaar staan met alle benodigdheden voor de dag. Toen ik hoorde van de plannen van Nanda en Ronald voor hun ontmoeting was ik dan ook direct wild enthousiast! In een laantje in het park waar ze meerdere keren per week een ommetje maken zouden ze elkaar, omringd door familie en tegen een achtergrond van fris lentegroen, voor het eerst ontmoeten. Woohoo! En omdat ik deze dag samen met collega Michiel Fokkema (samen fotograferen we als Trouwduo) zou fotograferen bood dat nog meer mogelijkheden om dit werkelijk van alle kanten vast te leggen.
‘s Ochtends was ik bij Nanda waar ze zich in mijn bijzijn omtoverde tot een fantastische, krachtige, serene bruid, terwijl Michiel de voorbereidingen bij Ronald fotografeerde. Terwijl Ronald met de hele familie klaar ging staan in het laantje, reed ik achter de bruidsauto met daarin Nanda en haar broer, samen met haar ouders en schoonzus ook naar dezelfde plek. Ik rende even vooruit om een idee te krijgen van waar iedereen stond en hoe ik daar straks het best kon fotograferen en trof de bruidegom aan, op van de zenuwen, prachtig in zijn pak met een kleurig boeket en daarachter iedereen die hen dierbaar is. Terwijl ik hem kort begroette kon ik het niet laten om even snel ‘ze is geweldig!’ tegen hem te zeggen. En oh die arme Ronald – zenuwachtig, vol verwachting – hij brak acuut in tranen uit. Teruglopend naar Nanda moest ik zelf ook drie keer slikken. ‘Kom maar snel, er staat daar iemand vreselijk te verlangen!’
En daar kwam ze. En terwijl ze nog nét niet zichtbaar was voor Ronald en de familie, hield ze even haar pas in, keek naar mij en zuchtte: ‘oh ik heb het ook even niet meer!’. Vervolgens draaide ze de hoek om en had de bruidegom vol zicht op zijn geweldige aanstaande die nog zeker twintig meter bij hem vandaan was… dat was teveel voor Ronald en met ferme pas en tranen over zijn wangen rende hij naar haar toe! Een emotionele omhelzing volgde. En ik geloof niet dat er ook maar iémand was die geen brok in z’n keel had. Wat een liefde, wat een emotie, wat een spetterend stel! Dit mogen vastleggen, wat een voorrecht.
Vandaag was ik bezig met het uitzoeken en bewerken van dat deel van de bruiloft en ik besloot een hele blog te weiden aan alleen die ontmoeting. Omdat het er absoluut een was om nooit te vergeten, maar ook om andere stellen te laten zien hoe je dit moment bijzonder kunt maken en net dat beetje meer kunt geven door simpelweg een andere locatie te kiezen. En natuurlijk omdat het ook laat zien welke meerwaarde het heeft om twee fotografen te hebben op je bruiloft.
De foto’s van de rest van de – net zo geweldige en emotionele – dag volgen maar geniet vast even mee van het verhaal van de ontmoeting tussen Nanda en Ronald!
Bruidsfotografie Zwolle: Carine & Mark
Wat is het lang geleden dat ik het geblogd! Maar dit weekend is voor mij het bruidsseizoen echt vol van start gegaan en het begon waanzinnig mooi met de bruiloft van Carine en Mark afgelopen vrijdag 27 april waar ik de bruidsfotografie mocht doen.
De manier waarop wij elkaar hebben leren kennen is al bijzonder op zich. Ik twitter. Ik twitter veel. En ik word ook regelmatig door nieuwe mensen gevolgd. Zo ook door ene Mark. Tja, dat kan. Na een tijdje kreeg ik opeens een persoonlijk berichtje: ‘Wij gaan trouwen en we willen jou als bruidsfotograaf!’. Ik was behoorlijk verrast. Meestal nodigt een bruidspaar mij uit voor een kennismakingsgesprek en dat doen ze dan vaak met meer dan één bruidsfotograaf. Na zo’n gesprek is het altijd even spannend: kiezen ze voor mij of…? Extra bijzonder vond ik het dat Carine en Mark ook nog eens helemaal in Zwolle wonen. Én dat ze wilden overleggen over de trouwdatum! Zo reed ik in november naar ze toe, om kennis te maken terwijl ik eigenlijk al wel wist dat ze voor mij gekozen hadden. En ik werd ook nog eens onthaald met vers gebakken appeltaart!
Na de loveshoot in februari was het deze vrijdag eindelijk zo ver: de bruiloft! Rekening houdend met niet-aanwezige files was ik lekker vroeg bij Carine, die enigszins zenuwachtig in spijkerbroek en met een prachtig opgemaakt en gekapt hoofd op me stond te wachten. Nadat ze door haar moeder, zus en schoonzus was omgetoverd tot een werkelijk sprookjesachtige bruid, ging ik met de moeder van Mark naar de plek waar hij zich om zou kleden. Ook Mark stond relaxed in spijkerbroek te wachten en werd tot mijn ontroering voor mijn camera volledig door zijn vader aangekleed. ‘Ik heb hem op de wereld gezet, nu zal ik er ook voor zorgen dat hij tot in de puntjes verzorgd zijn huwelijk in gaat’. Mooi!
De ontmoeting verliep vervolgens lekker snel. Carine had meer dan genoeg geijsbeerd en wilde nu-nu-nu in de armen van haar bruidegom! Na een korte lunch vertrokken we vervolgens om foto’s te maken. Mark en Carine fotograferen zelf ook en hadden vrij specifieke ideeën over hun fotoshoot. Ik merkte in de voorbereiding al snel dat ze precies wisten wat ze aan het doen waren en wat ik als fotograaf nodig zou hebben en heb hen lekker hun gang laten gaan. Dat betekende dat ik tot op het moment van de fotoshoot zelf geen idee had waar we foto’s zouden gaan maken. Normaal zou ik me daar enigszins zenuwachtig over maken maar hier wist ik dat het goed zou komen. En dat was ook zo!
We begonnen de dag bij een meertje vlakbij hun huis waar dit bruidspaar regelmatig komt om te wandelen. Vervolgens gingen we naar een geweldig strak viaduct over de IJssel, gemaakt van metaal en zwarte stenen, op een manier die ik ook in Afrika vaak tegenkwam. Gaaf! Werken met perspectief en lijnen is altijd leuk en het leverde bijzondere plaatjes op. Ik hou wel van het contrast tussen iets ruigs, donkers, industrieels en het romantische van een verliefd stel in trouwkleding. En tot slot maakte ik wat portretten en detailfoto’s in een klein bomenlaantje aan het water.
Toen was het tijd voor het officiële gedeelte van de dag. De trouwzaal zat vol met dierbare vrienden en familie, collega’s en buren. En gelukkig had ook de ambtenaar echt haar best gedaan er een leuk en persoonlijk verhaal van te maken, met ruimte voor een gulle lach en een kleine weggepinkte traan. En daarna werd het toch echt tijd voor feest! In Dalfsen verzamelde iedereen weer en na een onthaal met rozenblaadjes en een toost met champagne was het tijd voor wat familiefoto’s. Toen we kort van tevoren nog even contact hadden om de puntjes op de i te zetten, vertelde Carine me al dat ze niet goed wist wat ze moest doen. Veel of weinig combinaties? Ik raadde haar aan een lijstje te maken van al haar wensen. Op het moment dat de familiefoto’s gemaakt moeten worden, staan veel gasten vaak een beetje ongemakkelijk te grijnzen, maar met een beetje grapjes maken en lekker snel werken levert het vaak wel erg leuke en waardevolle foto’s op.
Voor mij eindigde de dag met een heerlijke barbecue (met speciaal voor Mark aan de kaart toegevoegde varkenshaassaté!) maar toen ik vertrok was de band net aan het uitladen en is de dag nog afgesloten met een spetterend feest!
Carine en Mark, ik vond het ontzettend leuk en bijzonder om deze dag zo intensief met jullie mee te maken en ik kijk er naar uit jullie hopelijk in september weer als bruidspaar te mogen begroeten op een van onze bruidsworkshops! Heel erg veel geluk samen!!
