Tag Archives: bruidsreportage
Bruidsfotografie Baarn: Marloes & Joep
Eind april had ik voor het eerst een bruiloft op zondag! Ik sprak Marloes en Joep voor het eerst in januari in hun huis in Hilversum en ik kreeg meteen de kriebels toen ik hun plannen hoorde: trouwen op kasteel De Hooge Vuursche, met een sluier en een Roll’s en ze waren inmiddels al met beide ouderparen op dansles voor de openingsdans! Ondanks dat hun plannen heerlijk traditioneel waren, bleken Marloes en Joep zelf heel erg relaxed, vol grapjes en vooral enórm verliefd. Niks geen klassieke stijfheid.
Toen ik op die bewuste zondag aankwam bij hun huis in Hilversum hoefde ik niet echt te zoeken bij welk huis ik moest zijn. Bovendien bleek Marloes een van de slaapkamers boven volledig te hebben omgetoverd tot bruidskleedkamer. Hij was helemaal leeg gehaald, en met de lichte vloerbedekking, jaren dertig raamkozijnen en alles strak in de witte verf was het voor mij als bruidsfotograaf een droom om daarin te mogen fotograferen. Tel daarbij een moeder en een dochter die samen ook nog eens straalden tot en met en mijn dag was nog vóór de ontmoeting helemaal gemaakt (zeker toen ik van de moeder van de bruid een dikke knuffel kreeg omdat ze nu al blij met me was, haha!). Ballonnen, een lief waterig zonnetje en alle familie en vrienden om hen heen maakten de ontmoeting tot een prachtig moment en daarna reden we direct naar het kasteel om daar een paar foto’s te kunnen maken voor alle gasten zouden komen.
Kasteel De Hooge Vuursche heeft een mooie trouwzaal met prachtig binnenvallend licht. En om het af te maken zat er ook nog eens een strijkje dat voor de nodige sfeer zorgde. Joep kwam als een waar idool de trouwzaal binnenlopen op de muziek van Survivor, waarna het grote moment volgde: zijn bruid! De ceremonie was dor Marloes en Joep heel persoonlijk gemaakt omdat ze al hun getuigen hadden gevraagd iets over hen te zeggen. En dat deden ze alle vier absoluut op hun eigen manier, met af en toe een bulderende lach en soms een weggepinkte traan. Emoties, ik hou ervan! Tot het jawoord had Marloes aldoor haar sluier voor haar gezicht gehouden, die haar moeder er ‘s ochtends voor had gedaan toen ze helemaal in de puntjes klaar was voor haar grote dag. En Joep zou Joep niet zijn als hij na het jawoord niet even een juichkreet slaakte omdat ie ein-de-lijk af mocht: zoenen!
Na de ceremonie was het tijd voor bubbels en felicitaties op het balkon en het aansnijden van de taart. En toen het bruidspaar met iedereen wat had staan kletsen en de glazen leeg had, sneakten wij er stiekem tussenuit om rondom het kasteel, in het zachte avondzonnetje, nog wat meer foto’s van hen te gaan maken. Het was een beetje fris, maar Marloes aarzelde niet en wilde absoluut ook zonder jasje op de foto. Gelukkig vonden we tussen het groen hier en daar een klein straaltje zonlicht waar we dankbaar gebruik van maakten. Het was heerlijk ontspannen en ik vind het altijd echt heel leuk om dit moment met een bruidspaar te mogen delen: zonder alle gasten, gewoon even met z’n tweetjes, napraten over de ceremonie, genieten, verliefd zijn. En daar mag ik dan zomaar bij zijn en foto’s van maken, heerlijk toch? Ik geniet dan altijd echt een beetje mee.
Na de fotosessie werd het echt tijd voor het diner. Het bruidspaar koos ervoor om bij iedere gang aan een andere tafel te zitten zodat ze met alle gasten een beetje konden praten: slim! En natuurlijk was er na iedere gang een toespraak mét cadeau. De moeder van Marloes bleek prachtig te kunnen beeldhouwen en had voor hen een heel mooi beeldje gemaakt waar ze ook een mooi verhaal bij had. En ja, dan staat deze fotograaf dus ook een traantje weg te pinken, softie dat ik ben. Het beeldje verhuisde vervolgens mee van tafel naar tafel en werd door iedereen bewonderd. En na het eten…. was het eindelijk tijd voor de zeer stijlvolle openingsdans! Op een heerlijk traditioneel nummer dansten Marloes en Joep de Engelse wals alsof ze nooit anders hadden gedaan, wow! En terwijl iedereen steeds meer uit z’n dak ging op de dansvloer was het voor mij tijd mijn spulletjes in te pakken en weer richting Den Haag te rijden. Wat een waanzinnig mooie dag!
Marloes en Joep, ik vond het heel bijzonder dat ik bij jullie dag mocht zijn en ik wens jullie samen een geweldig huwelijk toe!
Bruidsreportage in Utrecht: Josephine & Stephan
Een paar weken plaatste ik de blog over de loveshoot van Josephine en Stephan en toen beloofde ik het al: de blog over hun bruidsreportage! Ik had deze dag gezelschap van Marco Peter, eveneens bruidsfotograaf. In de ochtend meldden we ons samen bij het huis van Josephine en Stephan, waar Josephine – vergezeld van haar moeder, zusjes en een paar vriendinnen, in de make up werd gezet voor het tijd werd voor dé jurk. Ik hou wel van de ochtend van een bruiloft: een beetje stress, een beetje opwinding, een boel gegiebel en langzaam zie je iedereen transformeren in prachtige feestoutfits. Josephine en Stephan hadden gevraagd om een tikje rood bij hun bruiloft en dat was duidelijk zichtbaar. Leuk zo’n accentje want dat maakt de foto’s zoveel vrolijker en een mooie eenheid!
Terwijl Josephine in haar jurk stapte vertrok Marco naar een plein iets verderop om Stephan op te wachten die aan zou komen in een geweldige rode tuktuk, dwars door het centrum van Utrecht. Hij werd vergezeld door twee goede vrienden en dat die mannen onderweg pret hebben gehad bewijzen de foto’s. De ontmoeting vond plaats in de kunstgalerie onder hun huis, een mooie kleurrijke plek, terwijl alle familie en vrienden op straat het winkelend publiek lekker in de weg stonden. Ha, een bruid gaat voor!
Daarna was het tijd om foto’s te gaan maken. Marco en ik pasten er nog net bij in de tuktuk en zo trokken we dwars over de markt naar de stadswal voor wat foto’s in het groen, gevolgd door foto’s in de kloostertuin. Het was gelukkig niet zo koud als tijdens hun loveshoot en het zonnetje liet zich zelfs even zien. Wat ik wel grappig vind is hoe bij zo’n fotosessie het karakter van een stel altijd zo mooi naar buiten komt. Josephine en Stephan houden niet van al te zoetsappig en zijn wel in voor een geintje en er werd veel gelachen tijdens de shoot.
Na de shoot was het tijd voor de ceremonie, recht tegenover de kloostertuin in de Heerensociëteit. Josephine werd weggegeven door haar vader en het licht was prachtig in de oude zaal. Erg leuk om alle hoeden en rode accenten te zien bij hun gasten, dat maakte het allemaal extra feestelijk! Tijdens de ceremonie werd door mensen die dichtbij hen staan een toespraak gehouden en ook het bruidspaar zelf vertelde elkaar ten overstaan van al hun gasten waarom ze die dag met elkaar wilden gaan trouwen. Oprecht en recht uit het hart, ik hou ervan! Na de ringen was het tijd om te tekenen en toen was het natuurlijk tijd om de serieuze spanning weer even te doorbreken met een grap. 
Na de ceremonie was het tijd voor toost, taart (rode cupcakes, gemaakt door de zus van de bruidegom!) en natuurlijk wat groepsfoto’s. De sfeer van de bibliotheek op de achtergrond geeft de foto’s nét wat extra’s naar mijn idee. Na de receptie vertrokken we richting boerderij Mereveld, net buiten Utrecht waar een lekker diner op het bruidspaar en de daggasten wachtte. Tijdens het diner waren er natuurlijk de nodige toespraken, terwijl wij in de zaal ernaast onze oren spitsten voor die momenten om op tijd foto’s te kunnen maken. En daarna was het eindelijk tijd voor het feest én voor de openingsdans waar Josephine en Stephan zo bloedig op geoefend hadden: een medley nog wel, met ehm… heftige en ingewikkelde danspassen. Vol vuur stortte met name Josephine zich in de strijd en het spetterde dat het een lieve lust was! Par-ty! De vrienden van Josephine en Stephan hadden het zelfs voor elkaar gekregen om Martin Moreiro een videoboodschap voor hen te laten inspreken en met dat als laatste op ons netvlies vertrokken Marco en ik weer richting Den Haag. Wát een geweldige dag!
Loveshoot in Utrecht: Josephine en Stephan
Twee weken geleden trouwden Josephine en Stephan in Utrecht en die blog komt binnenkort. Maar eind maart deed ik al een loveshoot met ze en daar gaat het deze keer over!
Al in september ontmoette ik Josephine en Stephan in mijn studio in Den Haag. Ze kennen elkaar vanuit de studententijd in Groningen maar wonen inmiddels in het hartje van Utrecht, waar ze eind april ook zouden gaan trouwen. Zelf heb ik ooit in Leiden gewoond en gestudeerd en ik heb nog altijd een voorliefde voor dat soort mooie oude steden in Nederland. Ik was dan ook helemaal blij toen bleek dat Josephine en Stephan voor mij kozen als hun bruidsfotograaf!
Begin maart zouden we de loveshoot samen doen maar de weersvoorspelling voor die dag was zó nat dat we besloten de shoot wat uit te stellen, niet wetend dat het eind maart echt berekoud zou zijn. Josephine bleek te beschikken over een hoog bikkelgehalte want ze verscheen in een rokje met een panty. Wow! We wandelden vanuit hun huis relaxed de stad in, met als eerste stop de binnentuin achter het conservatorium, tegenover de Heerensociëteit waar ze een paar weken later zouden gaan trouwen. Ik heb er al vaker foto’s gemaakt en ik hou van de overdekte gallerij met de zuilen en het licht dat er zo mooi valt. Meestal zijn er wel wat hangjongeren maar hee, dat maakt het wel weer levendig; een paar fiet-views tijdens de shoot zorgen alleen maar voor een lach.
Daarna liepen we door richting Dom, met een stop op een van de grachten midden tussen de fietsen en de geveltjes. Ook dát is Utrecht. Intussen hadden Josephine en Stephan dikke pret. Ik stelde ergens halverwege nog een serieuze vraag over hun relatie in de hoop op wat diepe romantische blikken maar daar werd vooral Josephine vooral heel giebelig van. Er moest duidelijk nog even worden geoefend voor de wedding vows een paar weken later (die trouwens echt meer dan prachtig waren en absoluut uit hun tenen kwamen!). De Dom zelf bleek afgesloten vanwege renovatie en intussen waren we dusdanig bevroren dat het tijd werd voor een kop thee en warme chocomel.
Wat voor mij een absolute meerwaarde is van het doen van de loveshoot is niet alleen dat je lekker even kunt oefenen en wennen aan de camera, maar ook dat we elkaar nog een keer zien, vlak voor de bruiloft en wat tijd samen doorbrengen. Het eerste gesprek is toch altijd nog wat afstandelijk. Je tast elkaar wat af: ‘gaan wij wel of niet met elkaar in zee?’. Tijdens de loveshoot is dat voorbij en kan ik met het bruidspaar echt ongedwongen kletsen, de laatste details horen over de bruiloft en aan elkaar gewend raken zodat ik tijdens de bruiloft veel vertrouwder voel. En dat heeft dan weer z’n weerslag op de foto’s, want als je je totaal op je gemak voelt bij mij, kom je ook veel natuurlijker op de foto.
Ook bij Josephine en Stephan heeft dat gewerkt; ik ben inmiddels druk bezig met hun trouwfoto’s en ik ben erg tevreden! Maar zoals gezegd, die volgen later.
Bruidsfotografie in Ouddorp: een bijzondere klik
In de zomer van 2011 werd ik gebeld door het Reminderz Magazine: “Wij zoeken een fotograaf die voor een prijsvraag een volledige trouwreportage ter beschikking wil stellen als hoofdprijs; zie jij dat zitten?”. Spannend, maar ja, waarom niet? Normaal gesproken ga ik met een bruidspaar in gesprek om te zien of er voldoende klik is, maar in dit geval zou ik dus door het lot aan een bruidspaar worden gekoppeld. Hopen dan maar dat ze mij leuk genoeg zouden vinden én dat ze nog geen andere fotograaf hadden geregeld voor hun bruidsfotografie! Gelukkig bleken al die zorgen ongegrond toen ik Renate en Peter ontmoette in mijn studio. Wat een leuk en stralend stel!
Eerst deden we samen een loveshoot in september waarvan de foto’s onder andere werden gebruikt voor de trouwkaart. En eind november was het dan zover: hun echte trouwdag!
De dag begon voor mij als fotograaf bij de ontmoeting tussen Renate en Peter bij het ouderlijk huis van Renate. Een beetje zenuwachtig maar stralend zoals ik zelden heb gezien zagen ze elkaar die dag voor het eerst in hun trouwkleding: vandaag zou het echt gaan gebeuren! Vervolgens nam ik ze mee voor een uitgebreide fotoshoot in Goedereede en Ouddorp, met allerlei verschillende plekjes als decor. Wat een prachtige dorpjes zijn dat allebei! Renate en Peter hadden met een kunstschilder in het dorp geregeld dat we onder ander foto’s konden maken in zijn atelier; een hele mooie omgeving met prachtig licht. Maar we maakten ook foto’s bij de vissersboot van Peters vader en in een natuurgebied vlakbij. Fijn vind ik dat altijd, een fotoserie waar het bruidspaar een flink aandeel in heeft en waar we op plaatsen fotograferen waar ze echt iets mee hebben. Dat maakt de shoot zoveel persoonlijker.
Na de fotoshoot en een lekkere lunch aan huis was het tijd voor het gemeentelijk huwelijk. Daarna vertrok het hele gezelschap naar de kerk, terwijl ik in de tussentijd een bedankkaartje in elkaar fabriekte met een paar van de foto’s van die ochtend. De bode van het gemeentehuis was zo lief mij daar een bureau aan te bieden om even droog en warm aan te werken (en waar ik tot drie keer toe de vraag kreeg of ik wellicht een nieuwe collega was?). Na een bezoekje aan de plaatselijke fotozaak waar het bedankje snel voor alle gasten zou worden afgedrukt reed ik door naar Renesse waar Renate en Peter na de kerkelijke ceremonie de rest van de dag zouden doorbrengen in De Zeeuwse Kust. Omdat ik zelf in Den Haag gevestigd ben, heb ik al heel wat strandtenten van binnen gezien, maar wat een ontzettend leuke plek is dat!
Banken van steigerhout rondom een open haard met gezellige vachtjes en kleedjes, mooie kaarsen, bloemen, geweldige lampen en meer decoratie, en dat alles echt perfect op elkaar afgestemd. Wow! Direct na aankomst sneden Renate en Peter hier een prachtige (en lekkere!) taart aan, waarna het tijd was voor een korte receptie, gevolgd door een diner. En terwijl zij heerlijk aan tafel gingen, sloop ik stilletjes naar mijn auto: voor mij zat de dag erop.
Lieve Renate en Peter, ik wens jullie een prachtig leven samen en wil jullie graag bedanken dat ik zomaar, vanuit het niets, jullie fotograaf mocht zijn!
Bruidsfotografie in Leiden: een bijzonder trouwalbum
Het was alweer in juni 2012 dat Yvette en Peter met elkaar trouwden in Leiden. Sowieso een bijzonder huwelijk want Yvette en Peter zijn al ruim 25 jaar bij elkaar, hebben al op allerlei plaatsen in de wereld gewoond en zijn al trotse ouders van drie grote kinderen. Toch besloot Peter Yvette na al die jaren ten huwelijk te vragen en dat werd een speciale dag!
De bruiloft vond plaats in Leiden, en wie mij een beetje volgt weet dat daar mijn hart altijd nét iets sneller van gaat kloppen. In Leiden heb ik zelf gestudeerd en gewoond (niet per se in die volgorde…) en het voelt nog altijd als ‘mijn’ stad. Hoe zong Wies Cavé dat ook alweer: “Van Leiden zal ik mij nooit laten scheiden; sleutelstad, ik hou van jou!”. Oké, genoeg sentiment, de bruiloft dus.
Yvette en Peter trouwden in het stadhuis van Leiden waar ze werden omringd door hun familie en vrienden en door maar liefst zes bruidskinderen, allemaal in het wit, met een oranje accent. De dames – inclusief de bruid – droegen oranje omslagdoeken en bloemen en de heren hadden een oranje pochet en strikje. Na de ceremonie kozen Yvette en Peter voor een bijzondere plaats voor hun receptie, namelijk het La Place restaurant van V&D. Dat ligt in Leiden op de bovenste verdieping en biedt een fantastisch uitzicht over de hele stad. En het is best grappig om als bruidspaar met zes bruidskinderen op een doordeweekse dag zomaar door zo’n groot warenhuis te wandelen, kan ik je vertellen.
Na de receptie maakten we foto’s in de stad en op de Burcht, waarna een gemoedelijke borrel en diner volgde bij het Prentenkabinet.
En daarna was het tijd voor mij om verder aan het werk te gaan: foto’s bewerken en een album ontwerpen. Ik had wat overleg met Yvette over het te kiezen omslag want het zou natuurlijk leuk zijn als ook dat in een mooi tintje oranje zou kunnen. Daarvoor waren we afhankelijk van de leveranciers waar ik mee werk en geen van hun kaften benaderde echt het oranje van de mooie ruwe zijde van de omslagdoeken. Hm, jammer, maar niets aan te doen. Ik bestelde het album met de kaft die we samen het mooist vonden en wachtte tot het geleverd zou worden.
Kort daarna werd ik gebeld. De leverancier. “Zeg Simone, we willen ons nergens mee bemoeien maar we hebben die pagina’s nu gedrukt en wel voor ons liggen, maar dat omslag hè, dat is toch echt een ander kleurtje oranje?”. Ik legde uit wat ons dilemma was geweest. “Ah” zei de leverancier “Ik snap het, maar die omslagdoeken op de foto’s, als het bruidspaar dat wil kunnen we die ook gebruiken om de kaft van te maken?”. Wow, wat een superidee! Ik belde uiteraard direct Yvette en Peter en die waren net zo enthousiast als ik. En zo ontving ik enige tijd later drie geweldige albums (het grote trouwalbum en twee ouderboekjes) voorzien van hun eigen omslagdoeken als kaft! Persoonlijker kan natuurlijk niet en het mooie is ook dat de foto’s perfect matchen bij de buitenkant van het boek, waardoor het nu echt één heel sjiek geheel is geworden. Yvette en Peter zijn er zelf ontzettend blij mee.
Vanaf nu bied ik dit dus ook aan als extra optie: een omslag bij je trouwalbum van je eigen jurk, omslagdoek of andere stof. Want zeg nu zelf: hoe groot is de kans dat je je jurk ooit nog draagt? En is het dan niet geweldig om gewoon je eigen stof als omslag te hebben zodat het echt júllie album is? Ik ben om!
Bruidsfotografie: 15 redenen om er niet op te bezuinigen
In een kennismakingsgesprek met een aanstaand bruidspaar komt het eigenlijk altijd wel aan de orde: waarom zouden we eigenlijk zoveel geld uit geven aan een paar foto’s? De reden kan voor iedereen anders zijn, dus ik heb ze maar eens verzameld. Waarom vind jij dat je op je bruidsfotografie niet zou moeten bezuinigen? In willekeurige volgorde 15 veelgehoorde redenen:
1. Omdat het voor je gasten fijn is als ze allemaal echt gást kunnen zijn en niet de hele dag de verantwoordelijkheid hoeven voelen om alles vast te leggen. (Als bruidsfotograaf mis ik vaak een deel van wat gezegd wordt tijdens de ceremonie, omdat ik vooral met mijn ogen bezig ben).
2. Omdat foto’s maken als de zon stralend schijnt (zeker midden op de dag) best lastig is als je geen hele harde schaduwen wilt en echt wel wat ervaring met je flitstechniek vereist. (Ik gun iedereen een stralende trouwdag maar een klein zacht wolkenwaasje is altijd mijn persoonlijke wens, om de foto’s net wat zachter te maken. Is dat er niet? Kan ik er toch mee uit de voeten).
3. Omdat foto’s maken als het juist heel donker is zoals op het feest, met veel gekleurde lichten en veel beweging misschien wel nog lastiger is. (Ik wil graag de sfeer van die gekleurde lichten en het donker bewaren maar wel iedereen gewoon scherp op de foto! En niet van die foto’s met een wit uitgelicht bruidspaar en een donker zwart gat erachter waar je de gasten alleen maar kunt vermoeden).
4. Omdat na je bruiloft je jurk in een hoes op zolder hangt, je boeket enigszins verlept is, de auto terug naar de verhuurder, je taart en diner opgegeten zijn en de dj z’n spullen weer heeft ingepakt, en je dus alleen nog op de foto’s kunt zien hoe gaaf het allemaal was! (En zo zonde als er dan na al die moeite en geld die je eraan besteed hebt geen goede foto is van de taart of het boeket).
5. Omdat het voor je kinderen zo superleuk is als ze later kunnen zien hoe mooi de bruiloft van hun ouders was. (De zenuwachtige blik van mijn vader die aanbelt bij het huis van mijn grootouders, mijn moeder, in haar geweldige jaren- zeventig-bruidsjurk en wat was ze jong!).
6. Omdat het al spannend genoeg is om op de foto te gaan en dan is het best fijn als de fotograaf ervaring heeft en je daar doorheen loodst. (Veelgehoorde opmerking aan het begin van de shoot: ‘Zeg jij maar wat we moeten doen!’ en dat doe ik dan, want ik doe dat vaker. Ik hoor vrijwel altijd terug dat het zo fijn was dat ik het bruidspaar zo op hun gemak stelde en dat ze daardoor echt ontspannen en als zichzelf op de foto kwamen).
7. Omdat een bruidsfotograaf echt de tijd voor je neemt en de foto’s zo maakt dat ze echt bij jullie passen. (Ik doe daarom ook vaak een loveshoot van tevoren. Keertje oefenen, lekker in je spijkerbroek, locatie uitproberen en het levert nog leuke foto’s op ook die je kunt gebruiken voor je trouwkaart, het trouwbedankje, op je taart etc. Op de trouwdag zelf verloopt de fotoshoot dan meteen een stuk relaxter).
8. Omdat een bruidsfotograaf je ook een mooi trouwalbum kan leveren en toegang heeft tot leveranciers waar je als consument niet bij kunt bestellen. En omdat je de fotograaf ervoor betaalt, heb je het album ook binnen afzienbare tijd. (Ken je dat? De vakantiefoto’s van 2009 moeten nog steeds in een album en de babyfoto’s van je oudste (inmiddels is ie al 4!) liggen ook nog steeds te wachten. Nou, maar déze kerstvakantie ga je echt…).
9. Omdat een bruidsfotograaf ervaring heeft met het ontwerpen van je album, zodat dat een mooie afspiegeling wordt van je hele dag, dat het verhaal vertelt, met alle emoties die daarbij hoorden. (Voor mij als fotograaf is het makkelijker kiezen welke foto’s er echt uitspringen en ik kan makkelijker weglaten omdat ik geen band heb met jullie gasten).
10. Omdat een bruidsfotograaf niet alleen de algemene foto’s maakt, maar ook veel let op details en sfeer. (Mijn eigen credo: als iets tijd en/of geld heeft gekost in de voorbereiding is het de moeite waard om vast te leggen, dus ook die bedankjes, de inscriptie in je manchetknopen, de versiering bij de bruid thuis etc.)
11. Omdat een bruidsfotograaf getraind is in het zien van mooie momenten en mooi licht en dus geen moment mist. Die ene blik van bruid naar bruidegom tijdens de ceremonie, moeder die een voorzichtig traantje wegpinkt, neefje dat stiekem een vinger in de bruidstaart zet, die horen er allemaal bij. (En omdat ik mijn camera blindelings ken, zijn die foto’s bij mij ook allemaal scherp en goed belicht).
12. Omdat een bruidsfotograaf zorgt voor zekerheid en je je daar dus geen zorgen over hoeft te maken. Hoe zonde is het als de camera van je fotograaf kapot zou gaan en je van de tweede helft van de dag geen foto’s meer hebt? Of als een kaartje per ongeluk te vroeg werd gewist? (Ik heb twee camera’s bij me, twee of meer flitsers, een berg lenzen; dus als er iets stuk gaat kan ik gewoon door. En alles wordt meerdere keren gebackupt en lang bewaard).
13. Omdat een goede bruidsfotograaf creatief is en origineel en van iedere foto iets bijzonders maakt: een keer door de knieën of juist foto’s van bovenaf, werken met bepaalde delen scherp/onscherp in de foto, goed om kunnen gaan met licht. (Dat maakt voor mij iedere bruiloft ook weer leuk en uitdagend want ik wil mezelf altijd weer overtreffen, verbeteren en vernieuwen).
14. Omdat een bruidsfotograaf je door de ervaring kan helpen bij het maken van keuzes. Welk album past bij jullie bruiloft, welk formaat, welk omslag? Welke foto moet er op de voorkant? Waar gaan we op de dag zelf foto’s maken? (En juist door de afstand die ik als buitenstaander heb kan ik daar goed bij helpen).
15. En tot slot: omdat een bruidsfotograaf weet hoe hij of zij zichzelf onzichtbaar kan maken, door een zoomlens te gebruiken, weinig te hoeven flitsen, te weten waar de beste plekjes zijn om te staan, piepjes van de camera uit te zetten etc. (Niets leukers dan achteraf horen: “Huh, hoe heb je de foto gemaakt? Zat je zo dichtbij? Ik heb je helemaal niet opgemerkt!”).
(alle foto’s gebruikt in deze blog zijn gemaakt door Simone Janssen en Michiel Fokkema)
Bruidsfotografie in Rijswijk: Marlies en Bram
Eind september werd ik benaderd door Marlies: op 26 oktober dit jaar zou ze gaan trouwen met Bram en of ik nog beschikbaar was voor de bruidsfotografie? Ik vind het altijd wel grappig om te zien hoe verschillend mensen in het eerste contact direct al zijn. Waar het ene stel mij ruim een jaar van tevoren al mailt met een vrijwel volledig uitgewerkt draaiboek dat niets aan het toeval overlaat, daar mailt het andere stel me een maand van tevoren zonder al te concrete plannen en een ‘go with the flow’-houding. En juist die verschillen maken mijn werk als bruidsfotograaf ook zo ontzettend leuk.
Het kennismakingsgesprek met Marlies en Bram verliep al net zoals ik naar aanleiding van hun mail verwacht had: lekker ad hoc bedenken en beslissen, alleen de hoofdlijnen zijn belangrijk en de rest, ach dat komt wel goed toch? Duidelijk was dat ze in ieder geval wilden genieten en zich nergens zorgen om wilden maken. Nou dat trof: de fotografische zorgen kon ik wel wegnemen. En terwijl ik na afloop van dat gesprek Marlies en hun dochtertje vanaf de studio een lift naar huis gaf terwijl Bram naar zijn werk reed, ontdekten we nog allerlei overeenkomsten ook, waaronder het feit dat Bram en ik tegelijk van dezelfde studentenvereniging lid zijn geweest. Dat moest zo zijn dan toch?
En zo reed ik op 26 oktober de drie minuten (heerlijk dichtbij!) naar hun huis, om te beginnen met het fotograferen van het aankleden van Marlies. Natuurlijk waren er toen stiekem heus wel wat zenuwen, maar de sfeer was vooral erg gezellig en vrolijk. De woonkamer stond vol met familie en dierbare vrienden toen Bram klaar stond om Marlies dan eindelijk in haar trouwjurk te ontmoeten. En wat is het dan toch leuk om te zien hoe werkelijk iédere bruid en bruidegom enorm gaan stralen als ze elkaar ontmoeten.
Na de ontmoeting, een lekker stukje taart en het uitdelen van wat kadootjes, vertrokken we naar Herberg Vlietzigt in Rijswijk om daar alvast wat foto’s te maken. Het was een prachtige herfstdag en het bos rondom de herberg was prachtig gekleurd, maar het was ook behoorlijk koud. Vanwege de strapless jurk van Marlies maakten we er dan ook geen al te uitgebreide fotoshoot van maar oh, wat een heerlijk licht en wat een fijne kleuren! Mag ik meer van zulke bruiloften in de herfst alsjeblieft?
Inmiddels druppelden langzaam alle gasten binnen. Marlies en Bram hadden niet echt een select groepje daggasten uit de totale gastenlijst gekozen en dus stond en zat de geweldig ingerichte trouwzaal van Vlietzigt afgeladen vol met al hun dierbaren. Wat mij betreft absoluut een meerwaarde aan de ceremonie, zo met iedereen erbij. En wat de ceremonie voor mij extra mooi en bijzonder maakte was dat niet alleen de ambtenaar het woord voerde. Bram en Marlies hadden hun beide ouderparen gevraagd iets over hen te zeggen en dat werden prachtige verhalen, vol trots, liefde en herinneringen. En alsof dat nog niet genoeg was, waren vervolgens Marlies en Bram zélf aan de beurt om iets over elkaar en hun liefde voor elkaar te zeggen. Dat zijn van die momenten dat ik mijn camera weer extra dankbaar ben: die camoufleert dan mooi mijn eigen tranen. 
Na de ceremonie was er champagne, een geweldige tafel vol borrelhapjes die een veel luxere naam verdienden dan ‘borrelhapjes’, lekker kletsen en een boel felicitaties. Het dinerbuffet was al net zo fantastisch en veel meer dan ik me bij een buffet voorstelde. Tijdens het eten werden Marlies en Bram getrakteerd op een paar lieve toespraken en mooie voordrachten en daarna was het toch écht tijd voor een big party! Woehoe! Het is dat ik na al die uren mijn voetjes aardig voelde, anders was ik zeker nog wat langer los gegaan op de dansvloer!
Marlies en Bram: super dat ik erbij mocht zijn, wat een mooie, persoonlijke en echt ‘eigen’ bruiloft. Ik wens jullie een geweldige toekomst, samen met jullie lieve dochter (die vanwege privacy maar even niet voorkomt in de foto’s bij deze blog).
Inspiratie voor je bruiloft: Zank You!
Zelf ben ik nooit getrouwd, maar als bruidsfotograaf begeef ik me natuurlijk wel op alle vlakken in de bruidswereld. Zo stond ik gisteren op een bruidsbeurs in Loosdrecht waar ik weer allerlei leuke mensen heb ontmoet. Het leuke is dat je daar met allerlei bedrijven staat die zich weliswaar met hetzelfde bezighouden (bruiloften!) maar geen concurrent van elkaar zijn: weddingplanners, stylistes, taartenmakers, visagisten, noem maar op. Heel leuk om weer nieuwe ideeën op te doen!
Maar ook online neus ik graag rond op alle verschillende websites die er bestaan voor als je gaat trouwen. En wat is er veel! Gisteren sprak ik een bruid die vertelde dat ze het voorbereiden voor de bruiloft eigenlijk helemaal niet zo leuk vond omdat ze door de bomen het bos niet meer zag. Zoveel te regelen, zoveel keuzes te maken en er kan zo ontzettend veel. Ze vond het moeilijk te bepalen wat nou echt bij hen als bruidspaar past en hoe hun dag eruit moet zien, zodat ze zich er helemaal happy mee zou voelen. En dat begreep ik wel: trouwen doe je tenslotte maar één keer in je leven (of daar ga je dan toch op die dag in ieder geval vanuit ) en enige ervaring heb je er dus niet mee.
Al neuzend op internet stuitte ik ook op de website van Zank You. Wat een bron van informatie maar vooral inspiratie is dat! Over alle onderdelen van je bruiloft is wel iets te vinden, overzichtelijk bij elkaar gerangschikt, met informatie uit binnen- en buitenland. Maar er is meer, want je kunt er ook een eigen website maken over jullie eigen bruiloft en bijvoorbeeld een cadeaulijst aanmaken. Super handig dus! Op het forum kun je bovendien met andere aanstaande bruidsparen allerlei weetjes uitwisselen.
Hieronder heb ik een paar foto’s van de website van Zank You verzameld, waar ik zelf blij van werd. En jullie? Wat vind jij mooi?
Bruidsfotograaf in de Beekse Bergen!
Toen ik een tijd geleden werd gebeld door Elle, de bruid van deze blog, nam ons gesprek een onverwachte wending. “Ben je bang voor dieren?” vroeg ze. Eh… nou nee. Als safarigids in Afrika heb ik regelmatig wild gekampeerd in gebieden waar ook leeuwen, luipaarden en olifanten rondliepen, zelfs zonder tent. Dus nee, ook als bruidsfotograaf ben ik niet zo snel bang te krijgen, hoezo? Toen kwam de aap (duh…) uit de mouw: Elle en Sander zouden gaan trouwen in Safaripark Beekse Bergen en de foto’s zouden gemaakt gaan worden tussen de maki’s en de giraffen! Nou jaaa! Wat gaaf! Dat kon natuurlijk niet missen, die bruiloft wilde ik – met mijn achtergrond – enorm graag fotograferen. En toen het gesprek een paar weken later ook gezellig verliep, stond het vast: eind september zou ik een klein beetje mogen doen alsof ik weer even in Afrika was. En Michiel ging mee.
Op 28 september vertrokken we dan ook al vroeg naar Uden waar Elle en Sander wonen. Michiel zette me af bij Elle’s ouders waar ik eerst uitgebreid werd uitgenodigd voor het ontbijt voordat Elle haar trouwjurk ging aandoen. Michiel reed intussen door naar de plaats waar Sander zich aan het omkleden was om daar de eerste foto’s te maken. Elle werd geholpen door haar moeder en de zus van Sander, die echt overal aandacht aan had besteed. Ik was echt wildenthousiast over de schoenen die ze voor Elle had uitgezocht en helemaal gepimpt! We gingen natuurlijk niet voor niets naar de Beekse Bergen: Elle werkt daar als gids en is dus niet echt gewend op hakken te lopen. En deze schoenen waren een fantastische middenweg.
Na de ontmoeting tussen bruid en bruidegom vertrokken we naar de Beekse Bergen. Het huwelijk werd gesloten op een van de rondvaartboten en daar stonden alle gasten al te wachten tot het bruidspaar, natuurlijk in een safari-jeep, aan zou komen. Aan de arm van haar vader wandelde Elle vervolgens de boot op, waar Sander inmiddels enigszins zenuwachtig maar breed glunderend stond te wachten. Extra speciaal was de muziek: die werd verzorgd door twee collega’s van Elle die begeleid door gitaar Sweet Child O’ Mine van Guns ‘n’ Roses zongen. Geweldig, zo mooi!
Ook de ambtenaar maakte er een mooi, warm en persoonlijk verhaal van. En ach ja, Simone zou Simone weer niet zijn als ze niet stiekem achter haar camera een traan weg stond te pinken.
Na het jawoord en het tekenen van de aktes waren de ringen aan de beurt.
Nadat de familie en vrienden Elle en Sander hadden gefeliciteerd werd het tijd om naar het bovendek te gaan. We hadden inmiddels een stukje gevaren en lagen nu stil bij de neushoorns op de Afrikavlakte. En onder hun wakend (en kauwend) oog sneden Elle en Sander hun safaritaart aan. Wat een gave plek, zo mooi! De collega’s van Elle hadden er ook echt alles aan gedaan om het zo mooi mogelijk te maken en de neushoorns waren speciaal vlak ervoor gevoerd zodat ze allemaal lekker dichtbij stonden. Ze snapten alleen niet helemaal waarom ‘hun eigenste Elle’ zo’n raar wit wapperend ding aan had.
Na de taart werd het tijd om foto’s te maken. Oh hier had ik echt zo op gewacht! Achter op een open jeep reden we samen met het bruidspaar de vlakte op waar de giraffen en zebra’s lopen. Het weer was perfect, met een mooie blauwe lucht en de giraffen kwamen al snel nieuwsgierig aanlopen. Terwijl Sander en Elle elkaar nog maar eens zoenden, stak een van de giraffen z’n tong uit en had bijna de corsage van Sander te pakken, haha! Ach ja, zoals ik op reis altijd zei: ‘welcome to Africa’. Het was echt zo tof om de dieren zo dichtbij te zien en dat dan samen met een stralend bruidspaar te mogen fotograferen! Het was de shoot waarin ik tot nu toe de raarste houdingen heb moeten aannemen, zo achterop de auto, maar het was het meer dan waard.
Natuurlijk was er ook tijd om wat losse portretten en andere foto’s te maken, met en zonder de stoere auto.
En als toetje gingen we tenslotte de ringstaartmaki’s voeren, zomaar ertussen op hun eigen eiland. De maki’s hadden wel zin in wat verse banaan en ananas dus het bruidspaar was al snel door hen omringd. Het leverde een paar ontzettend grappige en schattige foto’s op, want zeg nu zelf: wie wil nu niet bekeken worden door zulke schattige koppies op je trouwdag? Ik weet niet van wie ik blijer werd die dag: van het stralende bruidspaar, of van die grappige beestjes.
Hier in en rond Den Haag doe ik regelmatig strandbruiloften en dat lijkt een beetje een specialisatie te worden. Maar een volgende bruiloft tussen de dieren, hier of in Afrika.. ik sla hem zeker niet af! Elle en Sander: Michiel en ik wensen jullie een fantastisch leven samen toe, blijf zo stralen als op deze foto’s en alles komt goed!
Bruidsworkshop: drie bruidsparen!
Het was vandaag alweer tijd voor de vijfde (!) bruidsworkshop. En het was wéér enorm leuk!
Omdat Michiel en ik graag willen voorkomen dat er tig bruidsfotografen in Nederland rondlopen met dezelfde bruidsparen op dezelfde locaties op hun website proberen we iedere keer te zoeken naar nieuwe gezichten en nieuwe plekken. En zo startten we vanmorgen met drie bruidsparen waarvan ik er dit jaar twee zelf heb mogen fotograferen en een derde stel dat al in 2009 hun eigen bruiloft vierde.
Een paar weken geleden was ik al wezen scouten bij de Caballero Fabriek, een geweldige locatie die is omgebouwd van fabriek naar moderne werkplek en waar ruim 100 bedrijven gevestigd zijn. Ik trof de gaafste plekjes aan en wil daar eigenlijk zelf nog eens graag een bruidspaar fotograferen! Maar voor we daar met de drie bruidsparen van vandaag (en tien beginnende bruidsfotografen plus een videograaf!) zouden gaan schieten, vertrokken we eerst naar het park rondom restaurant de Koepel in Voorburg en natuurlijk het strand. Het was wel wat koud vandaag maar de zon scheen en toverde de saaie grijze lucht om in een fantastisch schouwspel van blauw met hier en daar een wolk. En onze bruiden waren bikkels! Tussendoor even een dekentje om of een lekkere warme jas aan en hop, ze konden er weer even tegen. Super!
Ik blijf het iedere keer weer heel erg leuk vinden om te zien hoe iedere fotograaf te werk gaat. Iedereen heeft zo zijn eigen manier: hoe de camera wordt gehanteerd en ingesteld, hoe de flitser al dan niet wordt gebruikt, hoe de uitsnedes en standpunten worden bepaald, hoe het bruidspaar al dan niet wordt aangestuurd. En dat levert allemaal volledig eigen foto’s op, ondanks dezelfde locaties en bruidsparen. En ook altijd een leuk moment: als de bruiden en bruidegommen hun trouwkleding weer aan doen en stuk voor stuk verzuchten dat ze weer dezelfde kriebels krijgen als toen. En dat zie je! Er wordt gestraald, er wordt gezoend, er vliegen vonken over tot en met en waar je op je bruiloft bang bent dat je jurk vies wordt, of je haar los raakt, daar maakt het bij de bruidsworkshop nét wat minder uit en worden de foto’s net wat losser. Zo leuk!
Vandaag hadden we bovendien een leuke extra: Ed Wens was de hele dag aanwezig om te filmen. Hij vulde daarmee zijn eigen portfolio maar we verwachten ook een filmpje van ‘behind the scenes’ voor op onze website, dus stay tuned!
Natuurlijk eindigden we deze geweldige dag weer met champagne en een groepsfoto. Is het al bijna 25 november? Meer informatie vind je hier!
